H. Teresa Benedicta van het Kruis (Edith Stein) (1891-1942), karmelietes, martelares, co-patrones van Europa

edith 4Het gebed van de kerk

“Loof God in zijn heiligdom… Alles wat ademt looft de Heer” (Ps 150)

      In het Oude Verbond had men reeds een zeker begrip van het eucharistisch karakter van het gebed. Het werk van de tent van het Verbond (Ex 25), zoals later de Tempel van Salomo, wordt beschouwd als beeld van de hele schepping die zich verzamelt rond zijn Heer om Hem te aanbidden en te dienen… Evenals in het verhaal van de schepping, waarin de hemel zich als een voorhangsel heeft ontvouwd, deze voorhangsels moeten de wanden van de tent vormen. Zoals de wateren van beneden gescheiden zijn van de wateren van boven, zo scheidt het voorhangsel van de Tempel het Heilige der Heiligen van de buitengebieden… De kandelaar met zeven armen is het symbool van de lichten van de hemel. De lammeren en de vogels staan voor het krioelen van levende wezens die de wateren, de aarde en de lucht bewonen; en zoals de aarde aan de mens werd toevertrouwd, zo komt het de hogepriester toe om zich op te houden in het heiligdom…

Op de plaats van de Tempel van Salomo heeft Christus een tempel gebouwd van levende stenen (1P 2,5), de gemeenschap van de heiligen. Hij bevindt zich op in het midden als de eeuwige hogepriester en op zijn altaar offert Hij zichzelf in eeuwigheid. En de hele schepping is deelnemer geworden van deze liturgie: de aardse vruchten worden er vergeleken met geheimvolle offerandes, de bloemen, de lichten, het voorhangsel en het gordijn van de Tempel, de gewijde priester, evenals de wijding en zegening van het huis van God.

De Cherubijnen zijn niet meer afwezig. Hun gebeeldhouwde vormen tonen de bewaking van het Heilige der Heiligen. Nu de monniken, zij waken opdat de lofzang tot God nooit stopt op aarde als ook in de hemel… Hun lofzangen roepen bij het ochtendgloren de hele schepping op om zich te verenigen, om de Heer te eren: bergen en heuvels, rivieren en watervallen, zeeën en het vast land evenals allen die het bevolken, wolken en winden, regen en sneeuw; alle volkeren van de aarde, alle mensen van alle rassen en talen, en uiteindelijk alle hemelbewoners, de engelen en heiligen (cf Dn 3,57-90)… Wij moeten ons ook bij de eeuwige lofzang voor God voegen, door onze liturgie. Wat wil dat “wij” zeggen? Het gaat niet alleen om de religieuzen…, maar om heel het christelijke volk.

H. Thérèse van het Kind Jezus (1873-1897), karmelietes, Kerklerares

therese 4Offerande aan de barmhartige liefde

“Stand houden voor het aangericht van de Mensenzoon”

      O mijn God, gelukzalige Drie-eenheid, ik verlang U te beminnen en U te doen beminnen, te werken voor de verheerlijking van de heilige kerk door de zielen te redden… Ik verlang uw wil volmaakt te vervullen en de graad van glorie te bereiken die U voor mij hebt bereid in uw koninkrijk. Kortom, ik wil heilig worden, maar ik voel mijn onmacht en ik vraag U, o mijn God, om zelf mijn heiligheid te zijn. Omdat U mij bemind hebt, zelfs zover dat U mij uw enige Zoon hebt gegeven om mijn Zaligmaker en Bruidegom te zijn, behoren de oneindige schatten van zijn verdiensten mij toe. Ik bied U die met blijdschap aan en ik smeek U om mij alleen aan te zien door het Gelaat van Jezus en in zijn Hart dat brandt van liefde.

Ik dank U, o mijn God, voor alle genaden die U mij hebt geschonken, in het bijzonder dat U mij door de smeltkroes van het lijden hebt laten heen gaan. Met blijdschap zal ik U op de laatste dag aanschouwen als U de scepter van het kruis draagt. Omdat U zich gewaardigd hebt mij te doen deelhebben aan dat kostbare kruis, hoop ik in de hemel op U te gelijken en op mijn verheerlijkte lichaam de heilige tekenen te zien schitteren van uw lijden…

Na de ballingschap op de aarde hoop ik van U te gaan genieten in het Vaderland, maar ik wil geen verdiensten verzamelen voor de hemel. Ik wil alleen uit liefde voor U werken, met het enige doel om U plezier te doen, uw heilig Hart te troosten en zielen te redden die U eeuwig zullen liefhebben. Op de avond van mijn leven zal ik voor U verschijnen met lege handen, want ik vraag U niet, Heer, om op mijn werken te letten. Al onze rechtvaardige handelingen hebben smetten in uw ogen. Ik wil mij daarom bekleden met uw eigen gerechtigheid en van uw liefde het eeuwige bezit van Uzelf ontvangen. Ik wil geen andere troon en geen andere kroon dan U, o mijn Welbeminde! In uw ogen is de tijd niets, een enkele dag is als duizend jaren. U kunt mij dus in een oogwenk klaarmaken om voor U te verschijnen.

Thérèse van het Kind Jezus

Zalige Dionysius en Redemptus, Martelaren van onze Orde, 29 november vrije gedachtenis

Zalige Dionysius van de Menswording, priester van onze Orde en
Redemptus van het Kruis, religieus van onze Orde, martelaren.

Dionysius van de Menswording, in de wereld Pierre Bertholet genaamd, werd geboren op 12 december 1600 te Honfleur in Frankrijk. Hij begon zijn loopbaan als cartograaf en zeevaarder in dienst van Frankrijk en Portugal. Op 35 jarige leeftijd, toen hij zich in Goa bevond, trad hij daar in de Karmelorde in en leidde er een intens gebedsleven. Hij werd aangesteld tot aalmoezenier en tolk van een Portugees gezantschap dat zich naar de sultan van Sumatra begaf.

Hierbij kreeg hij de Portugees Thomas Rodriguez da Cunha tot reisgezel. Deze oud soldaat, geboren in 1558, was in Portugal als lekebroeder in de Karmel getreden, met als kloosternaam Redemptus van het Kruis. Nauwelijks op Sumatra aangekomen werden beiden aangehouden. Men dwong hen hun geloof in Christus te verloochenen. Trouw aan hun geloofsovertuiging werden zij ter dood veroordeeld. Op 29 november 1638 stierven zij bij de stad Achén de marteldood.

Almachtige eeuwige God,
Gij hebt de zalligen Dionysius en Redemptus
de kracht verleend
om voor Christus te lijden
Zij hebben niet geaarzeld
hun leven voor U te geven.
Kom vandaag onze zwakheid met
uw goddelijke sterkte te hulp.
Zo zullen ook wij,
naar het voorbeeld van deze martelaten
de moed vinden
door ons leven voor uw Naam te getuigen.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

H. Teresa van Avila (1515-1582), karmelietes, kerklerares

De weg van de volmaaktheid, H 22

“Mijn koninkrijk is niet van deze wereld”

      U bent voor eeuwig Koning, mijn God… Als er in het Credo gebeden wordt: “Uw Rijk zal geen einde kennen”, dan is dit voor mij bijna altijd een heel bijzonder genot. Ik loof U, Heer, en ik zegen U voor immer Uw koninkrijk zal duren in eeuwigheid. Heer, laat dus nooit toe dat wij iemand goedkeuren die zich enkel met de lippen tot U richt. Ja, wij mogen ons zeker niet zo ongegeneerd tot een prins richten zoals wij dit zouden doen tot een landman of tot armzalige schepselen zoals wij zelf zijn. Tot wie we op gelijk welke manier mogen spreken. Altijd is het goed genoeg.

Het is waar. De nederigheid van deze Koning is zo groot, dat wanneer ik als onbeschaafd mens niet weet hoe mij tot Hem te richten, Hem dit niet belet naar mij te luisteren. Hij verhindert mij niet tot Hem te naderen en zijn lijfwacht jaagt me niet weg. De engelen die Hem omringen kennen goed het karakter van hun Koning die de ruwheid verkiest van een schamele kleine herder van wie Hij weet dat deze wel méér zou zeggen, als hij méér wist, boven het welgemanierd geredeneer van grote geleerden en geletterden, indien deze niet gepaard gaat met nederigheid.

Maar het is niet omdat Hij goed is dat wij niet voorkomend behoeven te zijn. Al was het maar om Hem te danken, daar Hij iemand met zulk een slechte reputatie als ik, bij Zich wil dulden. We zouden er goed aan doen te proberen zijn zuiverheid en zijn waarde te kennen. Het is zo dat wij terstond bemerken met wie we te doen hebben… Ja, denk goed na en begrijp door tot Hem te naderen met Wie je gaat spreken of tot Wie je aan het spreken bent. Wij zouden duizendmaal kunnen leven, zonder te vatten welke eerbied deze Heer verdient voor Wie de engelen sidderen. Alles beveelt Hij, alles kan Hij, zijn wil is werkzaam. Het zal dus juist zijn, dochters, dat wij proberen genot te vinden in de verhevenheid van onze Bruidegom, dat wij begrijpen met Wie wij huwden en hoe ons leven moet zijn.

Z. Rafaël van de Heilige Jozef 1835-1907, gedachtenis

Rafaël Kalinowski werd in 1835 te Vilna (Litouwen) uit Poolse ouders geboren. Na een militaire loopbaan en tien jaar dwangarbeid in Siberië, trad hij in 1877 binnen bij de Ongeschoeide Karmelieten. Hij werd priester gewijd in 1882. Hij legde een buitengewoon grote ijver aan de dag voor de eenheid van de Kerk en zette zich onvermoeibaar in als biechtvader en geestelijke leider. Hij hervormde de Karmelietenorde in Polen en was meerdere malen Overste. Hij stierf te Wadowice in 1907.

Heer God,
Gij hebt Uw priester, de Z. Rafaël,
vervuld met een geest van sterkte
in alle moeilijkheden
en met een intens verlangen
naar de eenheid van de Kerk.
Verleen dat wij op zijn voorspraak
sterk zijn in het geloof
en vurig in wederzijdse liefde,
om edelmoedig al het nodige te doen
voor de hereniging van alle gelovigen
in de ene Christus.
Hij die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Lees meer over de Z. Rafaël en zijn gebed ‘Ik hou mijn hart gericht op U’, vindt u op Gebeden

H. Thérèse van het Kind Jezus (1873-1897), karmelietes, Kerkleraar

Mijn leven C, 25 r°therese88

Voortdurend bidden zonder ontmoedigd te worden

Wat is de macht van het gebed toch groot! Je zou het een koningin kunnen noemen, die elk ogenblik vrije toegang heeft tot de Koning en alles klaar kan spelen wat zij Hem vraagt. Om verhoord te worden is het niet nodig een mooie formule uit een boek te lezen, die voor die omstandigheid is geschreven. Als het zo gesteld was, helaas, wat zou ik dan te beklagen zijn!… Behalve het goddelijk officie dat ik niet waardig ben te bidden, heb ik niet de moed mijzelf te dwingen in de boeken mooie gebeden op te zoeken. Ik zou er hoofdpijn van krijgen, er zijn er zoveel !… En dan is het ene ook nog mooier dan het andere… Ik zou ze niet allemaal kunnen bidden, en omdat ik niet weet welke ik zou moeten uitkiezen doe ik net als de kinderen die niet kunnen lezen. Ik zeg gewoon aan de goede God wat ik op mijn hart heb, zonder mooie zinnen, en Hij begrijpt mij altijd…

Voor mij is het gebed een opwelling uit je hart, het is een simpele blik naar de hemel. Het is een kreet van dankbaarheid en liefde temidden van de beproeving evengoed als midden in de vreugde. Kortom, het is iets groots, iets bovennatuurlijks dat mijn ziel ruimer maakt en mij met Jezus verenigt.

15 November – Gedachtenis van alle overledenen van onze Orde

Elke religieuze Orde gedenkt haar overledenen in een geest van genegenheid. Hun lichamen wachten nog op de verrijzenis; hun zielen aanschouwen nog niet alle God van aangezicht tot aangezicht; het Rijk der Hemelen is in hen nog niet geheel voltooid. Ons gebed voor hen is een roep tot God om barmhartigheid en vergeving, wachtend op de wederkomst van de Heer.

God,
die uw dienaren verheerlijkt,
wij bidden U
voor onze overleden broeders en zusters;
geheiligd door het water van de doop
en door het trouw beleven
van hun geloften in de Karmel,
zijn zij ware navolgers
van Christus en zijn Moeder geweest.
Verleen dat zij U
voor altijd mogen aanschouwen,
U, die hun Schepper en Redder zijt.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

14 November – Allerheiligen van onze Orde – Feest

De Heiligen zijn niet noodzakelijk zij, die roemrijke daden hebben verricht. Talrijk immers zijn degenen die in de anonimiteit en eentonigheid van het dagelijkse bestaan hebben geleefd zonder veel opvallendheid; zij, die vaak zonder medeweten van hun medebroeders of medezusters de deugden en evangelische raden hebben beleefd tot in het heldhaftige toe. Het ideaal van de Orde concretiseerden zij tijdens hun leven door het beleven van hun geloften; nu zien zij God van aangezicht tot aangezicht; God, die zij zozeer hebben bemind en naar wie zij zo hebben verlangd.

Heer,
rekenend op de Moederlijke bescherming
van de zalige Maagd Maria
en de voorspraak van alle Karmelheiligen
bidden wij U:
geef dat wij trouw onze voetstappen zetten
in die van hen.
Zo zullen ook wij,
biddend en werkend,
onafgebroken in dienst staan van Uw Kerk.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Theresia van het kind Jezus (1873-1897), karmelietes te Lisieux, Kerklerares

Mijn Leven 83vtherese15
(vert. J. Laudy, Carmelitana)

“Het Rijk Gods is midden onder u”

Maar boven alles is het evangelie de steun van mijn gebed. Daarin vind ik alles wat mijn arm zieltje nodig heeft. Ik ontdek daar altijd weer nieuwe inzichten in, verborgen en geheimzinnige betekenissen…

Ik begrijp en ik weet uit ervaring “dat het koninkrijk Gods binnen in ons is”. Jezus heeft geen boeken of leraars nodig om te onderrichten. Hij, de Leraar der leraars, onderricht zonder omhaal van woorden. Ik heb Hem nooit horen spreken, maar ik voel dat Hij ieder ogenblik in mij aanwezig is. Hij wijst mij de weg en geeft mij in wat ik moet zeggen of doen. Ik ontdek juist op het ogenblik dat ik het nodig heb bepaalde inzichten die ik eerst nog niet had gevonden. Het meest veelvuldig komen zij in mij op, niet tijdens het gebed, maar eerder tijdens de bezigheden van de dag.

Toewijding aan het Onbevlekt Hart van Maria

Zuster Lucia de Jesus dos Santos, werd op 22 maart 1907 geboren te Aljustrel. Op 97 jarige leeftijd overleed zij, omringd door haar medezusters, bisschop, artsen en verpleegster, op 13 februari 2005 in het klooster van de Karmelietessen te Coïmra, waar zij 57 jaren verbleef.
Zuster Lucia was één van de drie zieners te Fatima. Aan haar, en Francisco en Jacinta, is Onze Lieve Vrouw verschenen, waarbij zuster Lucia tijdens de verschijningen de woordvoerster was die tot Maria sprak. Tijdens deze verschijningen kreeg zij de opdracht een taak te vervullen waar zij 88 jaren de tijd voor kreeg. Jezus wilde van haar gebruik maken om zijn Moeder meer bekend en bemind te doen maken en in de wereld de devotie tot het Onbevlekt Hart van Maria in te stellen.

Onze Lieve Vrouw gaf een eenvoudig recept: Gebed (vooral de Rozenkrans), boete doen, zich bekeren, toewijding aan Haar Onbevlekt Hart en veel eerherstel brengen.” Dat is Fatima!

Toewijding
Heilige Maagd Maria! Moeder van God en ook onze Moeder!
Aan Uw Onbevlekt Hart wijd ik mij toe, met alles wat ik ben en heb. Neem mij onder Uw moederlijke bescherming! Bescherm mij voor alle gevaren. Help mij de bekoringen te overwinnen die mij tot het kwade verleiden, zodat ik de zuiverheid van mijn lichaam en mijn ziel behoud. Uw onbevlekt Hart moge mij een toevlucht en de weg zijn die mij tot God leidt. Bewerk in mij de genade om uit liefde tot Jezus veel te bidden en te offeren voor de bekering van de zondaars, en eerherstel te brengen voor de zonden die tegen Uw Onbevlekt Hart worden gedaan.
In vereniging met U en met het Heilig Hart van Uw Goddelijke Zoon wil ik in volkomen overgave aan de Heilige Drie-eenheid leven, waarin ik geloof, hen aanbid, op wie ik hoop en die ik bemin.

Amen.

Imprimatur, Fatima, 8 december 1986.
† Albertus, Episc, Leir-Fatimensis.

Theresa van het Kind Jezus (1873-1897), karmelietes, kerklerares

Brief 197 van 17/09/1896 therese15

“Zo kan dus niemand van u mijn leerling zijn, die geen afstand doet van al wat hij bezit”

Mijn lieve zus, hoe kun je me nu vragen of het mogelijk is om de Goede God lief te hebben zoals ik Hem liefheb?… Mijn verlangen om martelaar te zijn stelt niets voor, dat geeft me niet het onbeperkte vertrouwen dat ik in mijn hart voel. Het zijn om je de waarheid te zeggen de geestelijke rijkdommen die onrechtvaardig maken, als men erop leunt met trots en als men gelooft dat dat iets groots is… Ik voel wel dat het God bevalt in mijn kleine ziel, dat ik mijn kleinheid en mijn armoede liefheb, dat is de blinde hoop die ik op zijn barmhartigheid heb. Dat is mijn enige schat…

Ach, mijn lieve zus…, begrijp dat om Jezus te beminnen.. hoe zwakker men is, zonder verlangens, noch deugden, hoe meer men geschikt is voor de werking van die verterende en omvormende Liefde. Alleen het verlangen om slachtoffer te zijn is genoeg, maar je moet instemmen om arm en krachteloos te blijven, en dat is het moeilijkste, want “de ware arme van geest, waar kun je die vinden? Je moet er ver voor zoeken” heeft de psalmist gezegd. Hij zegt niet dat je moet gaan zoeken onder de grote zielen, maar “ver”, dat wil zeggen in de nederigheid, in het niets.

Laten we dus ver blijven van alles dat glanst, laten we van onze kleinheid houden, laten we er van houden om niets te voelen, dan zullen we arm van geest zijn en Jezus zal ons komen zoeken; hoe ver we ook zijn, Hij zal ons omvormen in vlammen van liefde. Ach! Wat zou ik je graag willen laten begrijpen wat ik voel! Het is het vertrouwen en niets dan het vertrouwen dat ons naar de Liefde moet leiden. Leidt de Vrees niet tot de Gerechtigheid? (Tot de strenge gerechtigheid zoals men dit aan zondaars laat zien, maar die gerechtigheid zal Jezus niet hebben voor hen die Hem beminnen.) Laten we er samen naar toe rennen, aangezien wij de Weg zien. Ja, ik voel het, Jezus wil ons dezelfde genade geven, Hij wil ons voor niets zijn Hemel geven.

Z. Elisabeth van de Drie-eenheid 1880-1906, gedachtenis

De Z. Elisabeth van de Drie-eenheid werd geboren op 18 juli 1880 in een militair kamp bij Bourges in Frankrijk. Zij was muzikaal zeer begaafd en bezat een energiek temperament. Toen zij veertien jaar was, wijdde zij haar leven aan Jezus toe door de gelofte van maagdelijkheid. Terwijl zij ten volle deelnam aan het ontspanningsleven van haar leeftijdgenoten, legde zij er zich op toe om steeds aandacht te hebben voor Gods aanwezigheid in haar hart. Toen zij 21 was trad zij in de karmel van Dijon in. Geboeid door de inwoning van de Heilige Drie-eenheid in onze ziel, streefde zij vurig naar een leven van “onafgebroken communie met God van de morgen tot de avond en van de avond tot de morgen”, om aldus “een loflied van Gods heerlijk” te zijn. Zij liet daarover talrijke heel mooie geschriften na. Na een zeer pijnlijke ziekte overleed zij op 9 november 1906 op 26 jarige leeftijd. Haar laatste woorden waren: “Ik ga naar het Licht, naar de Liefde, naar het Leven”. De Z. Paus Johannes Paulus II verklaarde haar Zalig in 1984.

God, die rijk zijt aan erbarmen,
Gij hebt voor de Zalige Elisabeth van de Drie-eenheid
het mysterie ontsloten
van uw verborgen aanwezigheid
in de ziel van de rechtvaardige
en Gij hebt haar gemaakt
tot Uw aanbidster in geest en waarheid.
Verleen ook aan ons,
op haar voorspraak,
dat wij volharden in de liefde voor Christus
en dat wij tempel mogen zijn van Uw Liefdegeest,
tot lof van Uw heerlijkheid.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Lees meer over de Z. Elisabeth

Z. Francisco van Jezus Maria Jozef, vrije gedachtenis

Z. Francisco van Jezus Maria Jozef (Palau y Quer), priester van onze Orde

Francisco werd geboren in Aytona (Lérida) in Spanje op 29 december 1811. Hij trad in het seminarie van Lérida in 1828 en werd in 1832 ongeschoeide karmeliet met de naam Francisco de Jesús Maria José. Hij werd priester gewijd in 1836. De wisselvalige politieke toestand van Spanje bracht hem als balling naar Frankrijk van 1840 tot 1851. Hier wisselden perioden van apostolische arbeid af met tijden van intens eenzaam leven. Hij schreef verschillende boeken en leidde een groep jongeren in het bisdom Montauban.

In 1851 keerde hij naar Spanje terug en hervatte er zijn apostolaat. hij stichtte in Barcelona de School van de Deugd, een toenmalig model van catechese. Vals beschuldigd, werd pater Palau in 1854 naar Ibeza gestuurd tot 1860. In de eenzaamheid leefde hij alle lotgevallen van de Kerk mee. In dit oord van ballingschap stichtte hij de Congregatie van de Broeders en Zusters van de Karmel. Ook preekte hij volksmissies en ijverde hij voor de verspreiding van de mariale devotie.

Het geheim van pater Francisco’s geestelijk leven en zijn kerkelijke zending was zijn ontmoeting met de Christus die leeft in zijn Mystiek Lichaam, de Kerk. Hij zocht de grootste eenzaamheid op om in dialoog te treden met Christus en om vanuit deze afzondering gezonden te worden naar Christus’ Bruid, de Kerk, die hij in een veelzijdig apostolaat diende.

God,
Gij hebt door uw Geest
de zalige priester Francisco overladen
met de gave van het gebed
en van de apostolische liefde.
Verleen op zijn voorspraak
dat de door Christus beminde Kerk,
die schittert door de schoonheid van de
moedermaagd Maria,
steeds doelmatiger het algemeen sacrament
van het heil moge zijn.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

6 november – Zaligen van onze Orde

6 November

Zalige Jozefa Naval Girbes, maagd van onze Orde 

Zalige Jozefa Naval Girbes is geboren in Algemesi, Spanje, op 11 december 1820. Jozefa wijdde zich als jonge vrouw toe tot de Heer door een gelofte van eeuwige kuisheid en zij was zeer actief in het parochieleven. Zij opende een meisjesschool in haar eigen huis, daar deelde ze met veel meisjes en jonge vrouwen haar wijsheid en geestelijk inzicht. Zij was lid van de Seculiere Orde van de Ongeschoeide Karmel en had een speciale devotie tot de Heilige Maagd Maria. Zij stierf op 24 februari 1893 in haar geboorte stad.

Jozefa werd door de Z. Paus Johannes Paulus zalig verklaard in 1988.

God,
Gij hebt de Zalige Jozefa Naval Girbes verleend
zich te verkwikken
aan de levende bronnen van de Verlosser:
aan de onschatbare rijkdom
van Zijn nederigheid en liefde.
Geef ons op haar voorspraak
dat wij nooit van de liefde van Christus
gescheiden raken.
Die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

6 November

Zalige Eusebio van het Kind Jezus en 15 mede broeders, Martelaren van onze Orde

Pater Eusebio van het Kind Jezus en de gehele communiteit van de Ongeschoeide Karmelieten van Toledo werden martelaren tussen juli en september 1936, gedurende de religieuze vervolgingen in Spanje in de jaren 1930. Ze werden zalig verklaard in Rome op 28 oktober 2007, samen met 498 andere Spaanse martelaren.

Op het moment van hun sterven getuigde ze moedig van hun trouw in Jezus Christus. Ze vergaven hen die hun zouden ombrengen en riepen ‘Lang leven Christus Koning’. Hun namen zijn: Vader Eusebio van het Kind Jezus, broeder Joseph Augustin van het Heilig Sacrament, broeder Hermilo van de Heilige Elia, broeder Elia van de Gekruisigde Jezus, broeder Perfecto van Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel, broeder Clemens van de Heilige Harten van Jezus en Maria, broeder Constantijn van de Heilige Joseph, broeder Joseph-Maria van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten, Vader Nazario van het Heilig Hart, Vader Peter Joseph van de Heilige Harten van Jezus en Maria, Vader Ramon van Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel, broeder Melchior van het Kind Jezus, broeder Felix van Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel, broeder Placid van het Kind Jezus, broeder Daniël van de Heilige Passie en Vader Tirso van Jezus en Maria.

6 November

Zalige Eufrasio van het Kind Jezus, Martelaar van onze Orde

Eufrasio Barredo Fernandez werd geboren in Cancienes del Concedo, Corvera (Spanje) op 8 februari 1897. Hij ging naar het Ongeschoeide (Teresiaanse) Karmelieten College in Villafranca, Navarra op 5 december 1912. Op 26 juli 1916 deed hij zijn plechtige professie. Hij werd na zijn studies tot priester gewijd op 23 september 1922. Vervolgens werd hij naar Krakau (Polen) gestuurd, om de Karmelieten gemeenschap daar te ondersteunen, hij verblijft er gedurende de jaren 1926/28. Toen hij terugkeerde naar Spanje werd hij naar Burgos als directeur aangesteld van de Beoordelingen Ecos del Carmelo en Monte Carmelo. In 1929 ging hij naar Oviedo en kreeg de benoeming professor in de theologie, waarna hij tot prior van de gemeenschap werd verkozen op 8 mei 1933. Op 5 oktober 1934 brak de Spaanse revolutie uit in de regio Asturië. Pater Eufrasio zocht toevlucht voor zijn gemeenschap. Hij probeerde te ontsnappen via een hoge tuinmuur, maar viel en bezeerde zijn heup. Zijn blessure werd erger en op 12 oktober moest hij worden opgenomen in het ziekenhuis. De militie trok hem daar uit zijn bed en nam hem mee naar een markt plaats waar ze zijn benen vast bonden aan een muur. Alvorens te worden neergeschoten, wendde hij zich tot de schutters en zei: Mijn zonen, ik vergeef het je, daarna riep hij driemaal: Lang leve Christus Koning!.

6 November

Zalige Lucas van de Heilige Joseph en 13 mede broeders, Martelaren van onze Orde

Pater Lucas van de Heilige Joseph en 13 religieuzen, leden van onze Orde in Barcelona, werden martelaren op 20 juli 1936, tijdens de religieuze vervolgingen in Spanje in de jaren 1930. Ze werden zalig verklaard in Rome op 28 oktober 2007, samen met 498 andere Spaanse martelaren. Hun namen zijn: Vader Lucas van de Heilige Joseph, George van de Heilige Joseph, James van de Heilige Teresa, John Joseph van de Gekruisigde Jezus, Romualdo van de Heilige Catherine, Peter Thomas van de Maagd van de Pilaar, Lodewijk Maria van de God van Barmhartigheid, Joseph Mariano van de Engelen, Marcelo van de Heilige Anne, Anthony Maria van Jezus, Alphonsus van het Heilig Hart van Maria, Edward van het Kind Jezus, Gabriël van de Aankondiging en Joachim van de Heilige Joseph.

Almachtige eeuwige God,
Gij hebt de zallige martelaren
de kracht verleend
om voor Christus te lijden
Zij hebben niet geaarzeld
hun leven voor U te geven.
Kom vandaag onze zwakheid met
uw goddelijke sterkte te hulp.
Zo zullen ook wij,
naar het voorbeeld van deze martelaten
de moed vinden
door ons leven voor uw Naam te getuigen.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Z. Louis en Zélie Martin, gedachtenis

Z. Louis en Zélie Martin, ouders van H. Thérèse van het Kind Jezus. gedachtenis.

Zélie Guérin (1831-1877) en Louis Martin (1823-1894). 
Voor de ouders van Thérèse van het Kind Jezus komt God altijd op de eerste plaats. Thérèse zal diep beinvloed worden door het geloof en de religieuze vurigheid van haar familie.
Het proces van heiligverklaring van Louis en Zélie Martin werd afzonderlijk ingezet in de bisdommen, Bayeux-Lisieux en Séez, tussen 1957 en 1960. Voor de eerste keer in de geschiedenis van de Kerk heeft paus Paulus VI gewild dat de twee causa’s in één enkele verenigd zou worden. De gelovigen worden gevraag om Louis en Zélie Martin samen aan te roepen om door hun voorspraak gunsten en wonderen te verkrijgen.

Op 26 maart 1994 heeft Z. paus Johannes Paulus II hen ‘eerbiedwaardig’ verklaard door de ‘heldhaftigheid van hun deugden’ te erkennen.
150 jaar na hun huwelijk op 19 oktober 2008 werd het echtpaar zalig verklaard in de basiliek van Lisieux.

Met Christus ben ik gekruisigd. Ikzelf leef niet meer, Christus is het die leeft in mij. Voor zover ik nu leef in het vlees, leef ik in het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zichzelf heeft overgeleverd voor mij.
Gal. 2, 19b-20

Heer,
verhoor ons gebed en schenk uw genade in overvloed
om met uw bijstand de weg van uw geboden te gaan.
Laat ons kracht en steun vinden voor dit leven
en eens de eeuwige vreugde ontvangen.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

H. Teresa van Jezus 1515-1582, 15 oktober Hoogfeest

15 oktober 2012, allen proficiat!

H. Teresa werd in het jaar 1515 te Avila in Spanje geboren. De Islam, de Nieuwe Wereld, het protestantisme, het Concilie van Trente, de inquisitie beheersen de 16e eeuw, waarin zij geboren werd en geleefd heeft.

Als mystica van formaat en bezield met apostolische ijver hervormt zij de Karmelorde en is zij stichteres van talrijke nieuwe gemeenschappen, die haar willen volgen in het beleven van de oorspronkelijke karmelregel.

Haar moed en geloof doen haar alle moeilijkheden en tegenkantingen overwinnen. Zij stelde haar verheven leer op schrift en nog steeds weet zij de lezers van haar werken te hoeien door haar beschrijving van de weg naar de volmaaktheid.

Zij stierf te Alba de Tormes in 1582.

God,
door de kracht van Uw Geest
hebt Gij onze Heilige Moeder Teresa geroepen
om de Kerk de weg van de volmaaktheid te leren.
verleen
dat haar verheven leer
ons altijd tot geestelijk voedsel zij
en het verlangen naar de ware heiligheid
in ons steeds brandend moge houden.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Lees verder over de H. Teresa, en beluister de mp3 koppelingen,
of lees van Paus Benedictus XVI de audiëntie van 2 februari 2011 over de Heilige,
of  lees  Gebeden van de Heilige.

‘Waarom ik U liefheb, Maria’

H. Theresia van het kind Jezus, 1873-1897
Karmelietes te Lisieux, Kerklerares

“Vrouwe zie daar uw Zoon”
Op een dag dat de zondaars luisteren naar de lering
Van Hem die in de hemel hun gastheer wil zijn,
Tref ik u, Maria, met hen aan op de heuvel;
Iemand zegt Jezus, dat u Hem zou willen zien.
Uw goddelijke Zoon toont dan, ten aanhoren van allen,
De onmetelijkheid van zijn liefde voor ons:
Hij zegt: “Wie is mijn broer en mijn zus en mijn moeder,
Tenzij diegene, die oprecht leeft naar mijn wil?”

O onbevlekte Maagd, allerliefste der moeders,
Als u Jezus zo hoort, wordt uw hart niet bedroefd,
Maar verheugd bent u, omdat Hij ons dit doet inzien:
Onze ziel wordt zijn eigen gezin hier op aarde.
Ja, verheugd bent u, dat Hij ons zijn leven schenkt,
De oneindige schatten van zijn grootheid als God!
Hoe zou ik niet van u houden, o mijn lieve Moeder,
Nu ik zóveel liefde, zóveel nederigheid zie?

Ja, u houdt van ons, juist zoals Jezus ons liefheeft,
En om ons stemt u toe in uw afscheid van Hem.
Alles geven, en zichzelf erbij: dàt is liefde;
u wilde het tonen door onze steun te blijven.
De Heiland wist van uw mateloze zachtheid,
De geheimen van uw moederlijk Hart kende Hij;
U vertrouwt Hij ons toe, u, o toevlucht der zondaars,
Als Hij ’t kruis achterlaat en ons opwacht in ’t Rijk…

Het verblijf van Johannes wordt uw enige toevlucht;
De zoon van Zebedeüs neemt Jezus’ plaats in.
Dat is het laatste detail van het evangelie:
Verder zegt het niets meer van de Vorstin in Gods Rijk.
Maar, mijn lieve Moeder, openbaart dit diep zwijgen
Aan ons allen soms niet, dat het eeuwige Woord
De geheimen van uw leven zèlf wil bezingen,
Tot vreugde van uw kinderen, uitverkoren tot het Rijk?

Weldra zal ik die mooie harmonie mogen horen;
In de hemel zal ik u spoedig mogen gaan zien.
U, die mij toelachtte in de ochtend van mijn leven:
Lach mij nóg een keer toe, Moeder, zie, de avond valt!
Ik vrees niet meer de glans van uw opperste glorie;
Met u heb ik geleden, nu wil ik nog slechts
Zingen op uw schoot, waarom ik u liefheb, Maria,
En herhalen voor eeuwig: “Ja, ik ben uw kind!!

Lees meer over Thérèse op Heligen t/m 1900
en luister naar de mp3 versie van ‘Waarom ik U liefheb, Maria’ op Lectio Divina

Z. Maria Pilar, Teresia en Maria Angeles, vrije gedachtenis 24 juli

De Zalige Maria Pilar van de Heilige Franciscus Borgia,
Teresia van het Kind Jezus en
Maria Angeles van de Heilige Jozef
Maagden en martelaressen van onze orde – vrije gedachtenis

God,
Gij zijt de sterkte van de nederigen.
Gij hebt de zalige maagden
Maria Pilar, Teresia en Maria Angeles
wonderlijk in het martelaarschap gesteund.
Verleen dat ook wij
op hun voorspraak,
U en uw Kerk
getrouw mogen blijven tot de dood,
zoals zij met vreugde
hun bloed vergoten hebben
voor uw Zoon Jezus Christus, Koning,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen

Lees meer over deze Zaligen op Heiligent/m1900

Heilige Maagd Maria, gedachtenis 23 juli

Heilige Maagd Maria, Moeder van de Goddelijke Genade

Zonder de waardigheid en de doelmatigheid van de enige Verlosser, Jezus, aan te tasten, is de Maagd Maria voorbestemd om de Moeder van het Woord te worden, nauw verbonden met Zijn werk. In de orde van de genade is zij onze Moeder. Zij werkt  op voorbeeldige wijze met de Heiland mee door haar gehoorzaamheid, haar geloof, haar hoop en haar liefde om ons te verzoenen met de Vader.

(In de Vlaamse karmelprovincie wordt deze gedachtenis gevierd op 31 augustus onder de titel: Maria, Middelares en Moeder van genade)

Heer,
door een wonderbaar besluit van uw voorzienigheid
hebt Gij gewild
dat de zalige Maagd Maria
de Gever van alle genade ter wereld zou brengen.
Haar hebt Gij geheel en al verbonden
aan dit werk van de verlossing.
Wij smeken U:
moge zij voor ons de volheid der genade verkrijgen
en ons begeleiden
tot in de haven van het eeuwig heil.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen

Heilige Elia, profeet, vader van onze orde. Feest 20 juli

De Heilige Schrift spreekt over de profeet Elia al een man van God, constant wandelend in Gods aanwezigheid en moedig verdedigend en opkomend voor de erkenning van de Ene ware God. Hij kwam op voor God in een eenzame wedstrijd op de Berg Karmel. Daarna wordt hij begenadigd met een innerlijke geestelijke ervaring op de Horeb. De kluizenaars die een monastiek leven begonnen onder de bescherming van Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel, in de 12e eeuw, volgden een monastieke traditie in navolging van Elia als het prototype van een karmeliet.

« Vurig heb ik geijverd voor God » (1 Kon. 19, 14), getuigt Elia. « De liefde van Christus laat me geen rust » (2 Kor. 5, 14)

Almachtige en eeuwige God,
Gij hebt de heilige profeet Elia, onze Vader,
verleend voor Uw aanschijn te leven.
Gij hebt hem vervuld
met ijver voor Uw glorie.
Geef aan ons, Uw dienaren,
dat wij altijd Uw aanschijn zoeken
en zo getuigen mogen worden van Uw liefde.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.

Amen

Lees meer over Elia

H. Maria Magdalena de’ Pazzi, 1566-1607, gedachtenis 25 mei

Catharina was dochter van een adellijke familie uit Florence. Op zestienjarige leeftijd werd zij karmelietes in het klooster Santa Maria degli Angeli in Florence. Omdat ze ernstig ziek was, legde ze haar religieuze geloften af op een draagbaar in de kloosterkerk. Die avond kreeg ze een mystieke ervaring die leidde tot extases, die gedurende veertig dagen terugkwamen. Haar medezusters tekenden haar visionaire ervaringen op. Dat leidde tot de totstandkoming van het boek I quaranti giorni (‘De veertig dagen’), een belangrijk werk in de Europese geschiedenis van de spiritualiteit. H. Maria Magdalena leefde zeer streng en legde zichzelf zware boetedoeningen op. Niet alleen legde zij zichzelf zeer strenge verstervingen op; zo leefde zij bijvoorbeeld uitsluitend op water en brood. Daarnaast had zij zowel geestelijk als lichamelijk veel pijnen te doorstaan. Zij had zulk een intense devotie voor de Eucharistie en de lijdende Christus, dat zij tenslotte de stigmata in haar lichaam ontving.

Met haar verstervingen en gebeden wilde ze een bijdrage leveren aan de hervorming van de Kerk.

Zij werd heilig verklaard in 1669

Lees verder over deze grote Heilige op Heiligen t/m1600

Karmelietessen van Compiègne, gedachtenis 17 juli

Toen de karmelietessen van Compiègne de troebelen van de Franse Revolutie vernamen, deden ze de gelofte om als martelares te sterven. Verdreven uit hun klooster, gevangen gezet en ter dood veroordeeld om hun trouw aan de Kerk en de kloostergeloften, bestegen ze dapper het schavot te Parijs op 17 juli 1794 onder het zingen van hymnen.

Noch de dood noch het leven
zal ons kunnen scheiden
van de Liefde Gods.
Rom.8,31b.39

Heer,
Gij hebt aan de Zalige Teresa en haar medezusters
de kracht van de heilige Geest geschonken.
Van de Karmel hebt Gij hen geroepen
tot de kroon van het martelaarschap.
Verleen ons
dat wij U op onze beurt beminnen
met eenzelfde trouw,
om ook eenmaal te komen
tot het onverhulde schouwen van uw luister.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst.
In de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen

Lees meer over deze Karmelietessen en klik

Hoogfeest van OLV van de Berg Karmel, 16 juli

In de geest van de bijbel zijn de berg en de eenzaamheid plaatsen voor het contemplatief gebed en de ontmoeting met de levende God. Volgens de traditie leefden op de Karmelberg enkele kluizenaars die zichzelf noemden “Broeders van de Zalige Maagd Maria”. Zij bouwden een kapel en vroegen een leefregel aan de patriarch van Jeruzalem. Zo begon, op het einde van de 12e eeuw, de oorsprong van de Karmelorde die zich heel vlug in West-Europa verspreidde. Zonder hun contemplatieve roeping te verliezen begonnen de broeders met het verrichten van apostolaat.

Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en overwoog ze bij zichzelf

Heer,
laat ons de krachtige voorspraak ondervinden
van de roemrijke Maagd Maria,
Moeder en Koningin van de Karmel.
Verleen dat wij,
door haar bijstand gesterkt,
in staat zijn de berg te bereiken
die Christus is.
Hij die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen

Meer informatie over de geschiedenis van de Karmel.
Het gebed voor wie het scapulier dragen van onze Moeder Maria van de Berg Karmel vindt u op gebeden.

H. Teresa de Jesús “de los Andes”, 1900-1920, gedachtenis 13 juli

De jonge vrouw die vandaag de dag wordt vereerd door de Kerk met de titel van Heilige is een profeet van God voor mannen en vrouwen van vandaag. Haar leven als voorbeeld, laat ons zien hoe het Evangelie van Christus doorleefd kan worden in elk detail.

Zij is het bewijs dat de roep van Christus werkelijk waar is, het gebeurd nu in onze tijd en het is een roep die beantwoord kan worden. Zij laat ons zien dat de totale overgave, wat de navolging van Christus inhoud, het enige is dat er werkelijk toe doet, het enige wat ons echt geluk brengt! ………….

Teresa de Los Andes werd door de Zalige Paus Johannes Paulus II zalig verklaard op 3 april 1987 in het O’Higgins park in Santiago in aanwezigheid van een miljoen mensen. De mis werd gecelebreerd door de Paus in concelebratie met al de bisschoppen van Chili en 400 priesters.

O God van barmhartigheid
en vreugde van de heiligen,
Gij hebt de vurige jeugd van de Heilige Teresa
nog meer ontvlamd
tot de algehele zelfgave in de maagdelijkheid,
en haar gemaakt
tot een blijde getuige van uw liefde,
ook in het uur van het kruis.
Verleen ons op haar voorspraak
dat wij aangespoord
door de zoetheid van de liefde,
in woord en daad, aan de wereld
de blijde tijding van uw liefde verkondigen.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen

Lees verder over deze Heilige en klik

Z. Anna van Sint Bartholomeus, gedachtenis 7 juni

7 juni Gedachtenis
“Laten wij weggaan Heer, gans alleen”. De Zalige Anna van Sint Bartholomeus. Moeder Anna, bevrijdster van Antwerpen.

Anna werd in 1549 geboren in het dorp El Almendral (Castilie). De heilige Teresa nam haar door professie op in de groep ongeschoeide karmelietessen van het hervormd klooster te Avila in 1572 en koos haar uit tot gezellin en verpleegster. Anna droeg Teresa’s begeestering en werk uit naar Frankrijk en Vlaanderen. Zoals Teresa toonde ze zich een dochter van de Kerk door haar vurige ijver om zielen te redden. Zij stierf te Antwerpen in 1626.

God,
Gij zijt de trots van de nederige mens.
Gij hebt de zalige Anna doen schitteren
door het sieraad van de liefde en het geduld.
Geef dat wij, op haar voorspraak,
Christus navolgen,
Hem in onze broeders liefhebben
en volgens Uw hart leven.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Lees verder over deze Zalige bij:
Heiligen t/m1600

H. Thérèse van Lisieux (1873-1897), karmelietes, Kerkleraar

Autobiografie C, 2 v°-3 r° Mijn leven. Ik geloofde in Gods liefde

therese5 “Laat de kinderen toch bij Mij komen”

 

U weet het, Moeder, ik heb steeds verlangd om een heilige te worden. Maar helaas, ik heb steeds geconstateerd, als ik mij vergeleek met de heiligen, dat er tussen hen en mij hetzelfde verschil bestaat als tussen een berg, waarvan de top zich verliest in de hemel, en het verborgen zandkorreltje dat vertrapt wordt onder de voeten van de voorbijgangers. In plaats van daarover ontmoedigd te worden zei ik bij mijzelf: de goede God kan geen onvervulbare verlangens ingeven! Ondanks mijn kleinheid mag ik dus toch verlangen naar heiligheid; Ik kan mijzelf niet groter maken, dat is onmogelijk, ik moet mijzelf verdragen met al mijn onvolmaaktheden. Maar ik wil een manier vinden om naar de hemel te gaan langs een kleine rechte weg die heel kort is, een heel nieuw weggetje.

Wij leven in de eeuw van de uitvindingen. Tegenwoordig hoef je niet meer de moeite te nemen om de treden van een trap op te klimmen. Bij rijke mensen wordt de trap heel praktisch vervangen door een lift. Ik zou een lift willen vinden om mij op te tillen tot bij Jezus, want ik ben te klein om de ruwe trap van de volmaaktheid te beklimmen. Toen ben ik in de heilige boeken op zoek gegaan naar een aanduiding van die lift, die ik zo graag wou hebben. En toen heb ik deze woorden gelezen, gekomen uit de mond van de Eeuwige Wijsheid: “Als iemand heel klein is, laat hij dan bij Mij komen” (Spr 9,4).

Toen ben ik gekomen, want ik vermoedde dat ik gevonden had wat ik zocht. En omdat ik wou weten, o mijn God, wat U doen zou met die “heel kleine” die aan uw roep gevolg zou geven, ben ik doorgegaan met zoeken, en kijk eens wat ik gevonden heb: “Zoals een moeder haar kind liefkoost, zo zal Ik u troosten. Ik zal u op mijn schoot nemen en u op mijn knieën wiegen!” (Jes 66,13). Ach, nooit zijn er lieflijker en melodieuzer woorden mijn ziel komen verblijden. De lift, die mij tot in de hemel moet tillen zijn uw armen, o Jezus! Daarvoor hoef ik niet groter te worden, integendeel, ik moet klein blijven, ik moet steeds kleiner worden. 0 mijn God, U hebt mijn verwachting overtroffen en ik wil uw barmhartigheid bezingen”! (Ps 89,2 Vulg)

H. Maria Magdalena de Pazzi, 25 mei gedachtenis

H. Maria Magdalena de Pazzi
Maagd van onze Orde

Zij werd geboren in Firenze in 1566 en kreeg een vrome opvoeding. In de karmel leidde zij een verborgen leven van gebed en zelfverloochening. Zij bad vurig om vernieuwing van de Kerk en leidde haar medezusters naar de volmaaktheid. Ze stierf in 1607, uitzonderlijk door God begenadigd.

Indien ik de naaste bemin, dan doe ik dit, omdat God hem naar zijn beeld geschapen heeft, omdat Jezus hem zodanig liefheeft, dat Hij voor hem zijn leven heeft willen geven. Ik benijd het lot van de vogels, die overal heen kunnen vliegen. O! Als ik vleugelen had, gelijk zij, en ik zonder mijn gelofe geweld aan te doen, het klooster kon verlaten, dan vloog ik nog heden weg, naar Indie heen. Daar zou ik dan de kinderen rondom mij verzamelen, om hun onderwijs te geven, om hen Jezus te leren kennen hen Hem hun zielen aan te bieden.

God,
Gij bemint de maagden
en hebt de heilige maagd Maria Magdalena,
die door de liefde voor U was ontvlamd,
met hemelse gaven verrijkt.
Geef dat wij de voorbeelden van zuiverheid en
liefde navolgen van haar die wij vandaag vereren.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst.
In de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Z. Baptista Spagnoli, vrije gedachtenis

baptistspagnoliofmantuaZ. Baptista Spagnoli, priester van onze Orde, vrije gedachtenis.

Baptista Spagnoli werd geboren te Mantua, Italie, op 17 april 1447. Heel jong nog trad hij in bij de karmelieten van de Congregatie van Mantua. Zijn plechtige geloften sprak hij uit in het jaar 1464. Hij droeg meerdere verantwoordelijkheden in verschillende kloosters. Nadat hij zes jaar vicaris-generaal van zijn congregatie was, werd hij in 1513 verkozen tot generale overste van heel de Orde. In deze functie ijverde hij voor de hervorming van de karmelprovincie van Mantua. Hij blonk uit in deugden en gedreven door een grote liefde voor de Kerk, heeft hij zich helemaal voor haar vernieuwing ingezet. Dit laatste deed hij o.a. als deelnemer van het Vijfde Concilie van Lateranen in 1512. Hij wordt voor een van de uitmuntendste dichters van zijn tijd gehouden. Hij stierf te Mantua op 20 maart 1516.

God,
Gij hebt de zalige Baptista begiftigd
met een intense liefde voor de Maagd Maria
en met een uitzonderlijke trouw
in het bewaren en verkondigen van uw woord.
Verleen ons op zijn voorspraak
dat wij op onze beurt zoals Maria
uw woord zonder ophouden mogen overwegen
en U, met haar,
door onze levenswijze mogen verheerljken.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Z. Nonius Alvares Pereira, vrije gedachtenis

nonius1

Z. Nonius Alvares Pereira, religieus van onze Orde, vrije gedachtenis.

Nonius Alvares Pereira werd geboren in 1360 te Lisabon. Hij huwde op zestienjarige leeftijd. Gedurende vele jaren was hij commandant in het Portugese leger. Hier reeds viel hij op door zijn dienstbaarheid en gestrenge levenswandel. Na het overlijden van zijn vrouw werd hij op tweeenzestigjarige leeftijd lekebroeder in het karmelklooster van zijn geboortestad. Dit klooster had hij zelf voordien gesticht. Hij noemde zich voortaan Nonius van de Heilige Maria. In het klooster nam hij de bescheidenste werken op zich. Hij stierf in 1431.

God,
Nonius
Gij hebt de zalige Nonius geroepen
de dienst in het aardse leger te verlaten
om Christus te volgen
in de Orde van de Maagd Maria.
Op Haar voorspraak vragen wij U de kracht
om onszelf te verloochenen
en ons met heel ons hart aan U alleen te hechten.
Door Onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

‘Thérèse’

De film Thérèse,

nu via deze link te volgen.

H. Teresa van Avila, 1515-1582

Uit ‘Mijn Leven’ (vert. Carmelitana)

“Als U wilt, kunt U het”

      0 mijn Heer! U zijt toch de ware Vriend! In uw almacht kunt U wat U wilt. En nooit houdt U op te beminnen wie U bemint. Heer van deze wereld, laat alles U loven! Luid zou ik het de aarde willen verkondigen dat U uw vrienden trouw zijt! Alles mag ons ontvallen. U zijt de Heer van alles en U ontbreekt ons nooit!

Wie U beminnen, laat U niet lang lijden. 0 mijn Meester! Hoe fijngevoelig, attentievol en teder weet U met ons om te gaan! Hadden we toch maar nooit iemand of iets anders liefgehad dan U! Het is waar: U stelt uw vrienden zwaar op de proef, maar U doet het opdat uw liefde doorheen het zwaarste leed sterker zou stralen. 0 mijn God, was ik maar verstandig en wetenschappelijk genoeg onderlegd en had ik maar nieuwe woorden om uw werken, die mijn ziel mag begrijpen, groot te prijzen! Ik mis alles, maar wanneer U me niet in de steek laat zult U mij niet moeten missen, mijn Heer…

Te midden van die zware ontmoediging volstonden de volgende woorden die ik mocht horen, om alle zorgen weg te nemen en me volkomen rustig te maken: “Wees niet bang, dochter, Ik ben het. Ik zal je nooit verlaten. Vrees niet”… Nu maakten die enkele woorden me kalm, sterk, moedig, zeker, rustig en verlicht. In één ogenblik zag ik mijn ziel veranderen.

Lees meer over de H. Teresa bij Heiligen t/m1600 of bij Overdenkingen.
In het bijzonder in deze Vastentijd aan te raden ‘Ik ben van U, voor U werd ik geboren.
Wat wilt Gij met mij doen?’ bij Gebeden.

Elisabeth van de Drie-eenheid

Er is een nieuwe officiële website van Elisabeth van de Drie-eenheid.elisabeth 5

God, die heel en al liefde bent : Vader, Zoon en Heilige Geest,
u hebt aan de zalige Elisabeth van de Drie-eenheid
het geheim ontsluierd van uw aanwezigheid in ons hart :
“die mooie zon van de intimiteit met de Drie”.

(Lees verder en bid het gebed om de canonisatie te vragen van Elisabeth van de Drie-eenheid)

 

 

Z. Titus Brandsma O.Carm, 1881-1942

“Maar Ik zeg u: Bemin uw vijanden, en bid voor wie u … vervolgen”

      U hoort vaak zeggen dat we in een geweldige tijd leven, een tijd van de grote mannen… Het is gemakkelijk om te begrijpen waarom men wil dat een groot en machtig leider opstaat… Dit soort nieuw heidendom [het nazisme] beschouwt de hele natuur als een goddelijke emanatie…; zo is het ene ras edeler en zuiverder dan het andere.. Daarom bestaat er de cultus van ras en bloed, de verering van de helden van het eigen volk.

     Hoe kan een verkeerd uitgangspunt toch tot noodlottige dwaalwegen voeren? Is het niet jammer, dat zoveel geestdrift en energie in dienst gesteld te worden van zo’n verkeerd begrepen en onzuiver gesteld ideaal? Zij die uit liefde voor de maatschappij, verbetering nastreven, met wie wij zo vruchtbaar zouden hebben kunnen samenwerken, zij zijn door hun geheel verkeerd georiënteerde wijsbegeerte onze bestrijders geworden…Laten wij leren van hen die ons bestrijden. Niet slechts om ons eigen ideaal zuiverder en beter te stellen, maar ook om evenveel liefde voor ons ideaal te koesteren, er evenveel geestdrift voor aan de dag te leggen, en offervaardigheid om ervoor te leven en te sterven, moed om het in onszelf en zo ook in anderen te verwezenlijken…

     En als wij roepen en bidden om de `toecomste’ van zijn Rijk, dan is dat niet in een differentiatie van ras en bloed, maar dan zijn alle mensen onze broeders, zelfs zij, die ons haten en bestrijden. In vereniging met Hem, die zijn zon doet opgaan over goeden en kwaden.

Rede gehouden op 4 febr 1934

Lees meer over de Z. Titus Brandsma.

Onze Lieve Vrouw, Koningin van Vrede Patrones van de Vlaamse Karmelprovincie, 9 februari

Maria1Onze Lieve Vrouw, Koningin van Vrede Patrones van de Vlaamsse Karmelprovincie, 9 februari feest

Reeds vanaf 1662 is de Belgische karmelprovincie toegewijd aan Onze Lieve Vrouw, Koningin van Vrede, en aan Sint Jozef. Na de Franse Revolutie wordt de provincie in 1850 heropgericht en in 1853 opnieuw aan de Koningin van Vrede en Sint Jozef toevertrouwd. Wanneer uiteindelijk in 1885 de Belgische karmelprovincie gesplitst wordt in een Vlaamse en een Waalse, wordt de eerste nogmaals toegewijd aan Onze Lieve Vrouw van Vrede en Sint Jozef. Het Vlaamse karmelzegel draagt daarom ook de inscriptie: Reginae Pacis et Sancti Joseph.

God, wij weten dat de zalige Maagd Maria, de Moeder van Uw Zoon, alles wat er gebeurde in haar hart bewaarde en het overwoog bij zichzelf. Geef ons op haar voorspraak de gemoedsrust en vrede die de wereld ons niet geven kan. Dan zullen wij van harte Uw geboden toegedaan zijn, van vrees voor het kwaad bevrijd zijn en door Uw bescherming in vrede mogen leven. Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon, die met U leeft en heerst in de eenheid van de Heilige Geest, God, door de eeuwen der eeuwen. Amen.

Heiligen van de Karmel

De profeet Elia, Terese van Jezus,heiligen2
Johannes van het Kruis, Thérèse van het Kind Jezus,
Maria van de Menswording,
Simon Stock, Maria Magdalena de ‘Pazzi’,
Anna van de heilige Bartholomeus,
Teresia van Jezus ‘de Los Andes’,
Joannes Soreth,
Teresia-Benedicta van het Kruis (Edith Stein),
Maria van de Gekruisigde Jezus, Albertus van Jeruzalem, Elisabeth van de Drie-eenheid,
Rafaël van de heilige Jozef (Kalinowski),
Maria van de Engelen, Petrus Thomas
Cyriacus Elia Chavara
Andreas Corsini, Baptista Spagnoli
Maria Angeles van de heilige Jozef en vele anderen

De Teresiaanse Karmel heeft een grote genade ontvangen van God. Hij heeft ons veel mensen gegeven, die ons de weg naar Hem willen wijzen. Een Heilige is iemand die zo’n voorbeeldig vroom en deugdzaam leven heeft geleid, dat de Kerk officieel verklaart dat hij/zij vereerd mag worden. Hun leven wordt daarmee ten voorbeeld gesteld.
Naar wij aannemen en geloven zijn Heiligen zo met God verbonden dat wij, die nu nog op aarde leven, hen kunnen aanroepen opdat zij bij God onze voorspreker kunnen zijn. In de Geloofsbelijdenis van de Katholieke Kerk wordt gesproken van de ‘gemeenschap van Heiligen’. Een gemeenschap die ons herinnert aan de opdracht tot rechtvaardiging. Heiligen zijn mensen die door hun geloof een bijzondere plaats bij God innemen. Het is belangrijk op te merken, dat een mens zich niet zelf kan heiligen. Hij blijft altijd afhankelijk van de genade van God. De mens kan en moet bij zijn heiliging wel meewerken.

Lees verder bij Heilligen en bij meer Heiligen

Paus Benedictus XVI – Audiëntie 13 april 2011

Heiligheid


Dierbare broeders en zusters,

Tijdens de algemene audiënties van de twee laatste jaren hebben de figuren van een groot aantal mannelijke en vrouwelijke heiligen ons vergezeld: we hebben hen van meer nabij leren kennen en begrijpen dat heel de Kerkgeschiedenis getekend is door deze mannen en vrouwen, die door hun geloof, liefde en leven voor zo vele generaties lichtbakens geweest zijn, ook voor ons. Heiligen manifesteren op verschillende manieren de krachtige en omvormende aanwezigheid van de Verrezene; zij hebben hun leven zo geheel door Christus laten grijpen dat zij met de heilige Paulus kunnen zeggen: “Ikzelf leef niet meer, Christus is het die leeft in mij” (Gal. 2, 20). Hun voorbeeld volgen, hun voorspraak inroepen, met hen in gemeenschap treden, “verbindt ons met Christus, van wie alle genade en het leven van het volk van God zelf als uit hun bron en oorsprong voortvloeien”  1 . Aan het einde van deze catechesecyclus, zou ik enkele gedachten over heiligheid willen aanreiken.

Wat wil heilig zijn, zeggen? Wie is geroepen heilig te zijn? Men is nog dikwijls geneigd te denken dat heiligheid voorbehouden is voor enkele zeldzame uitverkorenen. De heilige Paulus spreekt daarentegen over Gods grote plan van God: “In Hem heeft Hij ons uitverkoren voor de grondlegging der wereld, om heilig en vlekkeloos te zijn voor zijn aangezicht” (Ef. 1, 4). En hij spreekt over ons allen. In het centrum van Gods plan staat Christus, in wie God Zijn gelaat toont: het mysterie dat in de eeuwen verborgen was, heeft zich ten volle getoond in het Woord dat mens geworden is. Paulus zegt: “Want in Hem heeft God willen wonen in heel zijn volheid” (Kol. 1, 19). In Christus is de levende God nabij willen komen, zichtbaar, aanraakbaar, hoorbaar, opdat iedereen zou kunnen putten uit Zijn volheid aan genade en waarheid 2 . Daarom kent heel het christelijk bestaan één enkele wet boven alles, degene die de heilige Paulus uitdrukt in een formule die in al zijn geschriften terugkeert: in Jezus Christus. Heiligheid, de volheid van christelijk leven, bestaat niet in buitengewone ondernemingen, maar in de vereniging met Christus, in het beleven van Zijn mysteries, in het eigen maken van Zijn houding, gedachten, gedragingen. De maat van heiligheid wordt gegeven door de maat die Christus in ons bereikt, door de maat waarin wij ons leven door de kracht van de Heilige Geest naar het Zijne modelleren. Het is conform zijn met Jezus, zoals de heilige Paulus zegt: “Want die Hij te voren heeft gekend, heeft Hij ook te voren bestemd tot gelijkvormigheid met het beeld van zijn Zoon” (Rom. 8, 29). En de heilige Augustinus roept uit: “Mijn leven zal levend zijn helemaal van U vervuld”  3 . Het spreekt in de Constitutie over de Kerk duidelijk over de universele roeping tot heiligheid door te zeggen dat niemand ervan is uitgesloten: “In de menigvuldige levensvormen en –taken is het één en dezelfde heiligheid waarnaar allen streven die, door de Geest van God bewogen, … de arme, nederige en kruis dragende Christus navolgen, om ook aan zijn heerlijkheid deelachtig te worden”  4 .Doch de vraag blijft: hoe kunnen wij de weg van de heiligheid gaan, aan die oproep beantwoorden? Kan ik het op eigen kracht? Het antwoord is duidelijk: een heilig leven is niet hoofdzakelijk de vrucht van onze inspanning, van onze daden, want het is God, de driemaal Heilige  5  die ons heilig maakt, het is de werking van de Heilige Geest die ons binnenin bezielt, het is het leven van de verrezen Christus zelf dat ons meegedeeld wordt en omvormt. Om het nog eens te zeggen met het Tweede Vaticaans Concilie: “De leerlingen van Christus zijn geenszins volgens hun werken, maar volgens zijn heilsbestel en genade door God geroepen en in Christus gerechtvaardigd. Door het doopsel in het geloof zijn wij ware kinderen van God, deelachtig aan de goddelijke natuur en dus werkelijk heilig geworden. Zij behoren dan ook de heiligmaking die zij ontvingen in hun leven met Gods genade te bewaren en te volbrengen”  6 . Heiligheid heeft dus haar eerste oorsprong in de doopgenade, in het feit op het Paasmysterie van Christus geënt te zijn, waarmee ons Zijn Geest werd meegedeeld, Zijn leven als Verrezene. De heilige Paulus benadrukt heel krachtig de omvorming die de doopgenade in de mens voltrekt en hij creëert er een nieuwe terminologie voor: met Christus gestorven, met Christus begraven, met Christus verrezen, met Christus levend gemaakt: ons bestaan is onlosmakelijk met het Zijne verbonden. “Door de doop in zijn dood zijn wij met Hem begraven, – schrijft hij – opdat ook wij, zoals Christus door de macht van zijn Vader uit de doden is opgewekt, een nieuw leven zouden leiden” (Rom. 6, 4). Maar God respecteert onze vrijheid altijd en vraagt dat wij deze gave zouden aanvaarden en leven volgens de vereisten die het met zich meebrengt, Hij vraagt dat wij ons laten omvormen door de werking van de Heilige Geest, door onze wil in overeenstemming te brengen met Gods wil.

Hoe kan onze manier van denken en handelen de manier van denken en handelen worden van Christus en met Christus? Wat is de ziel van de heiligheid? Ook hier preciseert het Tweede Vaticaans Concilie:

“ ‘God is liefde; wie in de liefde blijft, blijft in God en God blijft in hem’ (1 Joh. 4, 16). Zijn liefde nu heeft God in ons hart uitgestort door de heilige Geest die ons werd geschonken  7 . Daarom is de eerste en meest onontbeerlijke gave de liefde, waardoor wij God boven alles en de naaste om zijnentwil beminnen. Om echter deze liefde als vruchtbaar zaad te laten groeien en vrucht te laten dragen, moet iedere gelovige gaarne naar het woord van God luisteren en zijn wil, met behulp van zijn genade, metterdaad uitvoeren, dikwijls aan de sacramenten, vooral aan de eucharistie, en aan de heilige handelingen deelnemen en zich met standvastigheid toeleggen op het gebed, de zelfverloochening, de ijverige broederdienst en de beoefening van alle deugden. Want de liefde, die de band van de volmaaktheid is en de vervulling van de wet  8 , beheert en bezielt alle heilsmiddelen en voert ze naar hun doel”  9 .

Misschien is die taal van het Tweede Vaticaans Concilie voor ons nog een beetje te plechtig, misschien moeten wij de dingen nog eenvoudiger zeggen. Wat is de essentie? Essentieel is, nooit een zondag te laten voorbijgaan zonder een ontmoeting met de verrezen Christus in de Eucharistie; dat is geen last die erbij komt, maar een licht voor de hele week. De dag niet beginnen noch eindigen zonder tenminste een kort contact met God te hebben. En op de weg van ons leven, de wegwijzers volgen die God ons heeft meegedeeld in de tien geboden, met Christus gelezen, die eenvoudigweg de uitleg zijn van wat naastenliefde is in de gegeven situaties. Dit lijkt mij de ware eenvoud en grootheid van een heilig leven: de ontmoeting met de Verrezene op zondag; het contact met God bij de aanvang en op het einde van de dag; bij beslissingen de wegwijzers volgen die God ons gegeven heeft en niets anders zijn dan vormen van liefde. “Zo is de liefde, zowel tot God als tot de naaste, het kenmerk van de ware leerling van Christus”  10 . Dat is de ware eenvoud, grootheid en diepgang van het christelijk leven, van het feit heilig te zijn.

Ziedaar waarom de heilige Augustinus in zijn commentaar op het vierde hoofdstuk van de Eerste Brief van de heilige Johannes, kan zeggen: “dilige et fac quod vis”, “bemin en doe wat ge wil”. En hij vervolgt: “zwijgt ge, zwijg dan uit liefde; spreekt ge, spreek dan uit liefde; verbetert ge, verbeter dan uit liefde; vergeeft ge, vergeef dan uit liefde; dat de bron van de liefde in u zij, want uit die bron kan niets anders voortkomen dan het goede”  11 . Wie door de liefde geleid wordt, wie de liefde ten volle beleeft, wordt door God geleid, want God is liefde. Dat geeft aan dit grote woord, “dilige et fac quod vis”, “bemin en doe wat ge wil”, zijn waarde.

Wij kunnen ons zonder twijfel afvragen: kunnen wij met onze beperktheden, met onze zwakheid, naar zo’n verheven toppen streven? In de loop van het liturgische jaar nodigt de Kerk ons uit een menigte van heiligen te gedenken, ’t is te zeggen degenen die de liefde ten volle beleefd hebben, die Christus in hun dagelijks leven wisten te beminnen en te volgen. Zij zeggen ons dat het mogelijk is deze weg te begaan. In elke periode van de Kerkgeschiedenis, in elke streek op de wereldbol, behoorden de heiligen tot alle leeftijden en levensstaten, zij hebben het concrete gelaat van elk volk, taal en natie. En zij zijn zeer verscheiden types. Wat mijn persoonlijk geloof betreft, moet ik zeggen dat vele heiligen, niet allemaal, werkelijk echte sterren zijn aan de hemel van de geschiedenis. En ik zou er willen aan toevoegen dat er voor mij niet alleen bepaalde grote heiligen zijn van wie ik hou en die ik goed ken, “die de weg wijzen”, maar ook gewone heiligen, namelijk goede mensen die ik in mijn leven zie en nooit zullen heilig verklaard worden. Het zijn, om zo te zeggen, bij manier van spreken normale mensen, zonder zichtbaar heldendom, maar in hun dagelijkse goedheid zie ik de waarheid van het geloof. Deze goedheid die zij in het geloof van de Kerk tot rijpheid lieten komen, is voor mij de zekerste apologie van het christendom en het teken dat aantoont waar zich de waarheid bevindt.

In de gemeenschap van de heiligen, al of niet heilig verklaard, die de Kerk dank zij Christus in al haar leden beleeft, genieten wij van hun aanwezigheid en gezelschap en koesteren wij de vaste hoop hun weg te kunnen navolgen en op een dag hetzelfde gelukzalige leven, het eeuwige leven, te kunnen delen.

Dierbare vrienden, hoe groot en mooi en ook hoe simpel, is de christelijke roeping gezien vanuit dit licht! Wij zijn allemaal tot heiligheid geroepen: zij is de maat van het christenleven. Nogmaals, de heilige Paulus drukt het met grote innigheid uit waar hij schrijft: “maar aan ieder van ons afzonderlijk is de genade verleend naar de maat van Christus’ gave. … Hij heeft ook gaven gegeven: sommigen maakte Hij apostelen, anderen profeten, anderen evangelisten, weer anderen herders en leraars, om de heiligen toe te rusten voor het werk der bediening, tot opbouw van het lichaam van Christus, totdat wij allen tezamen komen tot de eenheid in het geloof en de kennis van Gods Zoon, tot de volmaakte Man, tot de gehele omvang van de volheid van de Christus” (Ef. 4, 7.11-13). Ik zou iedereen willen uitnodigen zich open te stellen voor de werking van de Heilige Geest, die ons leven omvormt, zodat ook wij stukjes worden van de grote mozaïek van heiligheid die God in de geschiedenis geschapen heeft, opdat het gelaat van Christus in heel zijn schittering straalt. Laat ons geen angst hebben naar boven te streven, naar Gods toppen; laten wij geen angst hebben dat God te veel van ons zou vragen, maar laten wij ons bij elke dagelijkse daad leiden door Zijn woord, ook al voelen wij ons arm, ongeschikt, zondig: Hij is het die ons naar Zijn liefde zal omvormen.

H. Andreas Corsini, begin 14e eeuw-1374

Heilige Andreas Corsini, bisschop van onze Orde
vrije gedachtenis 9 januari

Andreas Corsini werd in het begin van de 14e eeuw geboren in Firenze. Aan de gebeden en tranen van zijn moeder dankt deze rijke Florentijn zijn bekering en zin voor boete en nederigheid. Hij wordt karmeliet in zijn geboortestad. Op een generaal kapittel wordt hij verkozen tot provinciale overste van Tuscia. Op 13 oktober van het jaar 1349 wordt hij benoemd tot bisschop van Fiesole. Hij leidde zijn diocees door een opmerkelijke liefde, apostolische ijver, wijsheid en een uitgesproken aandacht voor de armen. Hij stierf op 6 januari 1374.

God,
Gij hebt verkondigd
dat zij die vrede brengen
uw kinderen zullen genoemd worden.
Help ons op voorspraak van de H. Andreas
dienaar van de vrede,
altijd en overal de rechtvaardigheid te beogen.
Want deze alleen kan de mensen
de duurzame en ware vrede verzekeren.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen

H. Petrus Thomas, 1305-1366

Heilige Petrus Thomas, bisschop van onze Orde
vrije gedachtenis 8 januari

Petrus Thomas werd in het jaar 1305 geboren in een dorp nabij Sarlat in de Dordogne (Frankrijk). Op twintigjarige leeftijd trad hij in de Karmel. In 1345 werd hij benoemd tot algemeen procurator aan het pauselijk hof dat toen te Avignon gevestigd was. In 1354 werd hij door één van de pausen van Avignon tot bisschop gewijd. Hij stond aan het hoofd van meerdere pauselijke gezantschappen om door zijn bemiddeling vrede te stichten en om de eenheid met de Oosterse Kerken van de Balkan en te Constantinopel te bevorderen. In 1359 werd hij verplaatst naar de bisschopszetel van Corona in de Griekse Peloponnesus. Hier was hij tevens pauselijk legaat voor het Oosten. In 1363 werd hij bevorderd tot aartsbisschop van Creta en tenslotte in 1364 tot Latijnse patriarch van Constantinopel. In deze laatste functie verwierf hij zich een grote naam als apostel voor de eenheid van de Kerk. Tijdens een kruistocht werd hij in Alexandrië gewond. Hij stierf in 1366 op Cyprus in de stad Famaugusta. Men bewaart van zijn hand een traktaat waarin hij zijn geloof uitspreekt in de Onbevlekte Ontvangenis van de Maagd Maria.

God,
Gij hebt in het hart van de H. bisschop Petrus Thomas
de ijver opgewekt
om overal vrede te stichten
en de eenheid onder de christenen te bevorderen.
Verleen dat wij in navolging van hem
en op zijn voorspraak
leven als overtuigde gelovigen,
en waar wij maar kunnen
banden van vrede smeden.
Door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Z. Cyriacus Elia Chavara 1805-1871

Z. Cyriacus Elia Chavara, priester van onze Orde
vrije gedachtenis 3 januari

De Z. Cyriacus Elia Chavara, medestichter en eerste generaal prior van de Congregatie van de Karmelieten van Maria Immaculata, werd geboren te Kainakary in Kerala (India), op 10 februari 1805. Hij trad in het seminarie in 1818 en werd priester gewijd in 1829. Hij deed zijn religieuze professie in 1855 in de door hem gestichte congregatie. In 1861 werd hij vicaris-generaal benoemd voor de Syro-Malabaarse Kerk. In deze hoedanigheid verdedigde hij de kerkelijke eenheid die bedreigd werd door een schisma, toen Mar Tomas Rochos uit Mesopotamië gezonden was om nestoriaanse bisschoppen te wijden. Gedurende heel zijn leven werkte hij voor de vernieuwing van de Kerk in Malabar. Hij was ook medestichter, in 1866, van de Congregatie van de Zusters van de Moeder van de Karmel. Bovenal was hij een man van gebed, vol ijver voor de Heer in de Eucharistie en hij was de Onbevlekte Maagd bijzonder toegewijd. Hij stierf te Koonammavu in 1871. Zijn lichaam werd overgebracht naar Mannanam in 1889.

Heer God,
Gij hebt de Z. Cyriacus Elia, Uw priester,
doen opstaan om de eenheid van de Kerk te versterken.
Verleen dat door zijn voorspraak
wij door de Heilige Geest verlicht mogen worden
om de tekenen van de tijd met wijsheid te lezen
en de evangelische boodschap te verspreiden
door het woord als ook door het voorbeeld.
Wij vragen dit
door onze Heer Jezus Christus, Uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de Heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Theresia van Avila (1515-1582), karmelietes en kerklerares

imagesCA1NCMD0Weg van Volmaaktheid H.31,1-2 (vert. Carlos Noyen, Carmelitana)

“Simeon nam het Kind in zijn armen”

In het gebed van rust begint de Heer ons doen inzien dat Hij onze vraag hoort. Hij geeft ons reeds beneden zijn Koninkrijk, opdat we Hem oprecht zouden kunnen loven, zijn Naam zouden heiligen en er zouden toe bijdragen dat allen het eveneens doen. Dit is reeds iets boven natuurlijks, wij kunnen er, spijts al onze inspanningen, niet met eigen middelen toe geraken.

De ziel komt hierdoor tot vrede, of beter gezegd: de Heer vestigt de vrede in ons door zijn aanwezigheid en door het feit dat alle vermogens tot rust komen. Zo deed Hij ook voor de rechtvaardige Simeon. De ziel ziet in dat zij reeds bij haar God is, maar gans anders dan dat zij het met behulp van de uiterlijke zintuigen zouden doen, dat er maar weinig meer nodig is om één te zijn met Hem door de vereniging. Het is niet dat zij Hem met de ogen van het lichaam of van de ziel ziet. De rechtvaardige Simeon zag ook niets anders dan het glorievolle, arme, kleine Kind. In doeken gewikkeld en begeleid door enkelvoudige mensen had hij het kunnen nemen voor een kind van arme lieden, veeleer dan voor de Zoon van de hemelse Vader. Het Kind zelf openbaarde hem wie het was. Zo begrijpt de ziel het hier, maar minder duidelijk. Ze verstaat nog niet hoe ze begrijpt. Ze weet alleen dat ze het Koninkrijk is binnengegaan. Tenminste tot bij de Koning die er haar moet binnenleiden. De ziel lijkt van zo’n grote eerbied doordrongen dat ze zich niet durft te bevragen.

HH. Louis & Zélie Martin heilig verklaard

Paus verklaart echtpaar, religieuze en priester heilig

Rome (RKK) 18 oktober 2015 – Paus Franciscus heeft vandaag bij aanvang van een mis op het Sint-Pietersplein vier zaligen gecanoniseerd. Twee van hen vormden het Franse echtpaar Louis Martin en Zélie Guérin, de ouders van Sint-Teresia van Lisieux. Het was voor het eerst in de geschiedenis dat twee echtgenoten tegelijk werden heiligverklaard. De andere nieuwe heiligen zijn de Spaanse kloosterzuster María Isabel Salvat Romero en de Italiaanse priester Vincenzo Grossi.

Aan de plechtigheid namen tienduizenden gelovigen deel, onder wie officiële afvaardigingen van de wereldlijke en kerkelijke autoriteiten uit Frankrijk, Spanje en Italië. Nadat de paus de Latijnse canonisatieformule had uitgesproken, werden er relieken van de nieuwe heiligen bij het altaar geplaatst. 

image

HH. Louis & Zélie Martin
Louis Martin kwam uit een militaire familie. Zelf werd hij geen militair maar horlogemaker. Op 12 juli 1858 trouwde hij met Marie-Azélie Guérin, een kantwerkster die kloosterling had willen worden maar deze wens wegens een zwakke gezondheid had moeten laten varen. Beiden stemden in met een kuis huwelijk. Een priester zei hun dat God echter andere plannen met hen had. Het Franse echtpaar kreeg negen kinderen. Vier van hen stierven heel jong en vijf werden kloosterzuster. Moeder Martin stierf in 1877 en haar echtgenoot in 1894.

Zie ook:
Paus verklaart Frans echtpaar heilig – http://nos.nl/l/2063762

H. Theresia van het Kind Jezus (1873-1897), karmelietes, Kerkleraar

Laatste gesprekken, 21/08/1897 therese 4

Zij leefde net als ons van het geloof

Wat was ik graag priester geworden om over de Heilige Maagd te preken! Een keertje zou voor mij genoeg zijn om te zeggen wat ik denk over dit onderwerp.

Ik zou eerst vertellen op welk punt men maar weinig weet over haar leven. Je moet geen dingen zeggen die onwaarschijnlijk zijn en ook niet wat men niet weet; bijvoorbeeld dat de Heilige Maagd toen ze heel klein was, op driejarige leeftijd, naar de tempel ging om zich aan God te offeren met zeer buitengewone gevoelens en brandend van liefde; terwijl ze er misschien alleen maar naar toe is gegaan uit gehoorzaamheid aan haar ouders… Wil een overweging over de Heilige Maagd mij bevallen en me goed doen, dan moet ik haar werkelijke leven zien, niet haar veronderstelde leven; en ik ben er zeker van dat haar werkelijke leven heel eenvoudig was. Men toont haar ongenaakbaar, men zou haar juist navolgbaar moeten tonen, haar deugden duidelijk uit laten komen, zeggen dat zij van het geloof leefde, net als wij, en er bewijzen van geven uit het Evangelie, waarin we lezen: “Ze begrepen niet wat Hij hen zei” (Lc 2,50). En deze andere, niet minder mysterieuze zin: “Zijn ouders waren vol bewondering over wat Hij tegen hen zei” (Lc 2,33). Die bewondering veronderstelt een zekere verbazing, denkt u ook niet?

Iedereen weet dat de Heilige Maagd, de Koningin van de Hemel en van de aarde is, maar ze is meer moeder dan koningin, en men moet omwille van al haar gezag niet zeggen dat zij de glorie van alle heiligen in de schaduw zet, zoals de zon bij zijn opkomst alle sterren laat verdwijnen. Mijn God! dat zou vreemd zijn! Een moeder die de glorie van haar kinderen laat verdwijnen! Ik denk juist het tegenovergestelde, ik geloof dat zij de schittering van de uitverkorenen erg zal laten vermeerderen. Het is goed om over haar voorrechten te praten, maar men moet niet slechts daarover praten… Wie weet zal een bepaalde ziel zelfs een zekere verwijdering gaan voelen voor een zo hoogstaand schepsel en men zegt dan bij zichzelf: “Als dat zo is, dan stellen wij niets voor en blijft er voor ons niets meer over dan een klein hoekje”.

Wat de Heilige Maagd op ons voor heeft, is dat zij niet kon zondigen, dat zij vrijgesteld was van de erfzonde, maar aan de andere kant, heeft ze veel minder kansen gehad dan wij, aangezien zij geen Heilige Maagd had van wie zij kon houden, en dat is des te meer zoetheid voor ons.

H. Thérèse van het kind Jezus (1873-1897), karmelietes te Lisieux, Kerklerares

Autobiografisch manuscript C, 15v° – 16r° (Carmelitana)

De liefde voor de vijanden

     “U hebt gehoord dat er gezegd is: Van uw vriend zult u houden en uw vijand zult u haten. Ik voor mij zeg u : houdt van uw vijanden, bidt voor hen die u vervolgen” (Mt 5,43-44). In de Karmel vind je ongetwijfeld geen “vijanden”, maar er blijven wel sympathieën bestaan. Je voelt je aangetrokken tot de ene zuster terwijl je bij de andere een grote omweg zou willen maken om haar te vermijden. Zo wordt zij, zonder dat zijzelf er iets van weet, iemand waar men het land aan heeft. Welnu, Jezus zegt mij dat ik moet houden van die zuster, dat ik voor haar moet bidden, ook al zou ik uit haar gedrag opmaken dat zij niets om mij geeft: “Als u  houdt van degenen die van u houden, welk loon verdient u dan? Want ook de zondaars houden van hen die hen liefhebben” (Lukas, 6).

En het is niet genoeg om van hen te houden, je moet het ook bewijzen! Aan een vriend geef je uiteraard graag een cadeautje, het is leuk hem een verrassing te bezorgen, maar dat is geen naastenliefde want de zondaars doen dat ook. Jezus leert mij ook : “Geef aan ieder die u iets vraagt. En als iemand iets neemt wat u toebehoort, vraag, het niet terug”. Geven aan al degenen die vragen is minder prettig dan zelf spontaan aanbieden. Bovendien : als je iets vriendelijk gevraagd wordt, kost het niet veel moeite om te geven. Maar als daarbij ongelukkigerwijze weinig fijngevoelige woorden worden gebruikt, verzet zich ons hart daar dadelijk tegen … Valt het moeilijk om te geven wanneer iemand iets vraagt, nog moeilijker is het om iets te laten afnemen wat ons toebehoort zonder het terug te vragen. 0 Moeder, ik zeg dat dit moeilijk is, ik zou eerder moeten zeggen dat dit moeilijk lijkt, want het juk van de Heer is zacht en licht” (Mt 11,30). Als je het op je wilt nemen voel je meteen de vreugde ervan en roep je uit met de psalmist: ”Ik heb gelopen op de weg van uw geboden, sinds U mijn hart hebt verruimd” (Ps 119,32). Alleen de naastenliefde kan mijn hart ruimer maken. O Jezus sinds die heerlijke vlam het verteert, loop ik met vreugde over de weg van uw nieuw gebod! (Joh 13,34).

Lees verder over de Heilige Thérèse

H. Johannes van het Kruis (1542-1591), karmeliet en Kerkleraar

JohannesDe Bestijging van de Berg Karmel boek 2, H. 22

“Nooit heeft iemand zo gesproken als die man”

God zou ons wel eens kunnen zeggen: “Ik heb u toch reeds alles gezegd in mijn Woord dat mijn Zoon is, en Ik heb geen ander. Waarmee kan Ik u beter antwoorden of u meer openbaren, Hij is alles wat Ik te zeggen heb en alles wat Ik te antwoorden heb en al kan laten zien en openbaren. …Ik heb Hem u tot broeder gegeven, tot gezel en meester, tot prijs en beloning… Dit is mijn geliefde Zoon, in Wie Ik mijn behagen heb gestel, luister naar Hem” (Mt 17,5)…

Als u graag zou willen dat Ik u antwoordde met een woord van troost zie dan naar mijn Zoon die aan Mij onderworpen is en door. mijn liefde gebracht werd tot onderwerping en tot lijden, en u zult zien wat Hij u antwoordt. Als u zou willen dat Ik u een verklaring geef van bepaalde duistere zaken of voorvallen, vestig dan slechts uw ogen op Hem, en u zult zeer verborgen geheimenissen vinden, en wijsheid en wonderen van God die in Hem besloten zijn, zoals mijn Apostel zei: “In Wie – in Gods Zoon – alle schatten verborgen zijn van wijsheid en kennis van God” (Kol. 2 : 3). Die schatten van wijsheid zullen voor u veel verhevener en smaakvoller en van meer voordeel zijn dan de dingen die u graag zou weten. Hierover roemde dezelfde Apostel toen hij zei, dat Hij nooit te kennen had gegeven iets anders te weten dan Jezus Christus, en Die gekruisigd” (1 Kor. 2 : 2). En als u toch nog andere visioenen en openbaringen van God in lichamelijke gestalte zou wensen, zie dan naar Hem ook in zijn mensgeworden gestalte, en u zult daarin méér vinden dan u vermoedt; want nog zegt de Apostel: “In Christus woont de gehele volheid der Godheid lichamelijk” (Col 2,9).

Het past dus niet, God op zulke wijze te ondervragen. Hij hoeft trouwens niets meer te zeggen, omdat er niet méér geloofswerkelijkheid te openbaren valt: nu niet en nooit meer.

Paus erkent wonder via de ouders van Theresia van Lisieux

image

ROME (KerkNet) – Paus Franciscus heeft woensdag een wonderlijke genezing erkend die toegeschreven wordt aan Louis en Zelie Martin, de ouders van de heilige Theresia van Lisieux. Kardinaal Amato had eerder al aangekondigd dat het ouderpaar op het einde van de algemene zitting van de bisschoppensynode over het gezin in oktober 2015 in Rome heilig wordt verklaard. Het is de eerste keer in de geschiedenis van de rooms-katholieke Kerk dat een gehuwd koppel samen heilig zal worden verklaard.

Volgens de promotoren van de heiligverklaring erkent het Pauselijke decreet de medisch onverklaarbare genezing van een meisje uit het Spaanse aartsbisdom Valencia, dat in oktober 2008 vroegtijdig werd geboren en dat daarna onder verschillende levensbedreigende kwalen gebukt ging. Toen de kleine Carmen werd getroffen door een ernstige hersenbloeding, die onherstelbare schade zou hebben veroorzaakt, baden haar ouders om de voorspraak van Louis en Zelie Martin. Het meisje overleefde en sterker nog, ze werd opnieuw helemaal gezond. Louis en Zelie Martin werden in 2008 samen zalig verklaard.

Carmen and Mgr Jacques Habert Valencia ( Spain ) May 2013

Carmen and Mgr Jacques Habert Valencia ( Spain ) May 2013

Louis en Zelie Martin huwden in 1858. Zij hadden negen kinderen, waarvan er vijf naar het klooster trokken. Zelie overleed op 46-jarige leeftijd aan kanker. Daarna stond Louis alleen in voor de opvoeding van zijn vijf dochters: Marie, Pauline, Leonie, Celine en Thérèse. Louis Martin overleed in 1894, aan de gevolgen van slagaderverkalking.

bron: RKDocumenten.nl

Publicatiedatum: 18 maart 2015
Laatst bewerkt: 19 maart 2015

H. Johannes van het Kruis – 14 december – Hoogfeest

Lees het volledige bericht »

H. Johannes van het Kruis (1542-1591), karmeliet, Kerkleraar


Bestijging van de Berg Karmel, Boek 2

“Zo iemand mijn dienaar wil zijn, hij volge Mij na”

      “Wie mijn volgeling wil zijn, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en zo achter mij aan komen”, zei Jezus (Mc 8,34). Kon ons toch maar iemand duidelijk maken hoe ver deze verloochening moet gaan volgens de wil van onze Heer! In alle geval moet zij als het ware een tijdelijke, natuurlijke en geestelijke dood en verloochening zijn van alles wat de waardering van de eigen wil betreft. Daarin bestaat de totale verloochening. Dit wilde onze Zaligmaker hier zeggen (Jo. 12 : 25) toen Hij Wie ziel wil redden zal ze verliezen. Dit betekent: Wie iets voor zichzelf wil bezitten of zoeken zal zijn ziel verliezen. Wie zijn ziel om Mijnentwil verliest zal ze redden. Dit betekent: Wie om Christus verzaakt aan alles wat hij kan verlangen en smaken, en slechts datgene uitkiest wat het meest gelijkt op het kruis- dit noemt de Heer Zelf bij Johannes “zijn ziel haten” die zal ze redden.

Onze Heer zei ook: “Mijn juk is zacht en mijn last is licht” (Mt 11:30). Deze last nu is het kruis. Als de mens besluit dit kruis op zich te nemen en het te dragen, dit wil zeggen als hij in ernst het plan opvat in alles de inspanning te zoeken en te dragen omwille van God, dan zal hij in dat alles grote verkwikking en zoetheid vinden om zo, van alles ontbloot en zonder iets te verlangen, op deze weg voort te gaan.

H. Johannes van het Kruis

  • Welkom

    (klik foto)

  • Index Heiligen – volg. geboorte jaar

    Heiligen t/m1600:

    Elia
    Jeanne van Toulouse
    Johannes Soreth
    Teresa van Jezus
    Johannes van het Kruis
    Anna van St. Bartholomeus
    Maria Magdalena de Pazzi

    Heiligen t/m1850

    Maria Margareta van de Engelen
    Maria van de Engelen
    Karmelietessen van Compiègne
    Rafaël van de Heilige Joseph

    Heiligen t/m1900

    Thérèse van het Kind Jezus
    Maria Pilar, Teresia en Maria Angeles
    Elisabeth van de Drieeenheid
    Titus Brandsma
    Teresia Benedicta van het Kruis
    Maria Maravillas van Jezus

    Heiligen vanaf 1900

    Teresa de Jesús

  • Afbeeldingen (klik foto)

  • “Breng mij Heer naar het dal van de Kerit”

    (klik foto)

  • Tot het hart

    Voor ons is God niet simpelweg het Woord. In de Sacramenten geeft Hij zichzelf persoonlijk aan ons, door middel van fysieke werkelijkheden. In de kern van onze relatie met God en onze levenswijze staat de Eucharistie. Dat oprecht vieren, en zo Christus persoonlijk ontmoeten, moet de kern van al onze dagen zijn.
    P. Benedictus XVI

  • Stuur een kaart

    Stuur een kaart

    klik foto

  • Tot het hart

    Jezus, ik dank U om mijn roeping. Zeg mij wat dit vraagt aan weder liefde. Leer mij in het hart van Uw Kerk als Maria te zijn: levend vanuit het gebed, beeld van Uw goedheid, dienend in, niet van de wereld. Geef al mijn broeders en zusters een blij geloof, fris als de Karmelhoogte en trouw in moeilijke uren. Maar ons één en geef dat wij U eens mogen zien van aangezicht tot aangezicht. Amen.

  • (klik foto)

  • Tot het hart

    We kunnen van ons hart een bidplaats maken waar we ons nu en dan terugtrekken om even met God samen te zijn, in stille vrede, zonder pretentie, en met een hart dat bemint.

  • Twitter Updates

  • Tot het hart

    „Het leven van een karmelietes is een communie met God van de morgen tot de avond en van de avond tot de morgen. Als onze cellen en panden niet vol waren van Hem, wat zouden ze leeg zijn. Maar we zien Hem door alles heen. We dragen Hem in ons. Ons leven is een vooruitbeleven van de hemel” (Br. 46).
    Z. Elisabeth van de Drie-eenheid

  • Getijdengebed


    (klik foto)

    gebruikersnaam: getijdengebed
    wachtwoord: brevier

  • december 2016
    Z M D W D V Z
    « Nov    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Rozenkrans


    (klik foto)

  • Tot het hart

    "Neem niets als waarheid aan wat geen liefde heeft. En neem ook niets aan als liefde wat geen waarheid bezit, het ene zonder het andere verandert in een leugen, een vernietigende leugen "
    H. Teresa Benedicta van het Kruis

  • Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

    Doe mee met 697 andere volgers

  • Follow Ordo Carmelitarum Discalceatorum Secularis on WordPress.com
  • Radio Maria


    (klik foto)

%d bloggers op de volgende wijze: