Broeder Laurent, 1614-1691

BrotherLawrence1Inleiding  “De Karmelieten kok”,     26 0ctober Arnhem 2013,
door Christine Streng-Flohr OCDS

Waarom broeder Laurent?

Broeder Laurent is voor mij de grote en eenvoudige mysticus.

Groot in zijn eenvoud. Omdat hij een gewoon mensen- mens was. Het leven gekend heeft met al zijn facetten. Door alle geweld en angsten  heen, zijn eerste Godservaring niet vergeten is.

De mysticus die laat zien dat je in heel je dagelijkse gewone  leven God kunt vinden.

In Frankrijk raakt hij vlug vergeten. Maar om de twintig jaar verschijnt er een nieuwe engelse editie over  zijn leven en zijn leer. Zo geliefd  is Laurent bij onze engelse en anglikaanse broeders en zusters. Nu nog, na meer dan 3 eeuwen.

Zijn leven

Zijn doopnaam is Nicolas Herman. Hij is geboren in 1614 te Hériménil een dorpje op 4 km. afstand van Lunéville in Lotharingen dat toen nog een Franssprekend onafhankelijk hertogdom is,  maar  op oorlogsvoet met Frankrijk. Over de eerste jaren van zijn leven is niet veel bekend. Zijn ouders waren  zeer gelovige, eenvoudige boerenmensen. Materieel bezaten ze niet veel, want Nicholas heeft nooit de gelegenheid gehad om te studeren. Aan zijn biograaf de Beaufort, een priester en naaste medewerker van een bisschop,  vertelt hij, dat hij zijn eerste godservaring heeft gekregen  in zijn 18de  levensjaar. Het is dan winter en nog lang geen lente. Als hij nadenkend naar een kale boom kijkt, dringt het ineens tot hem door hoe die boom opnieuw bladeren zal krijgen, bloesem en daarna vruchten. Al 18 jaar heeft hij ditzelfde meegemaakt, maar nu wordt het hem ineens echt duidelijk hoe groot dit wonder wel is. Jaar in en jaar uit. Wat een kosmische kracht hierachter schuilt. En hij wordt zich bewust van Gods levende werkelijkheid. Hij ontdekt Gods scheppingskracht. Het onzichtbare wordt zichtbaar.  Een werkelijkheid die hij bewondert. Die dag wordt God voor hem de Werkelijkheid.

Maar in de streek waar hij woont, is  er  niet de tijd en ook niet  de plaats om lang over deze ervaring na te denken.  Van 1618 tot 1648 woedt de dertigjarige oorlog. Er was honger, ziektes, epidemieën. Enz. wat gewoonlijk allemaal bij een oorlog gebeurt. Lotharingen is bezet door Frankrijk. De hertog ronselt soldaten om zijn gebied te heroveren. En Nicolas Herman sluit zich daarbij aan. Het soldaten leven is hard en ongenadig.  Plunderingen en geweld zijn aan de orde van de dag. Later zal Nicolas over zijn zonden van deze oorlogstijd veel berouw hebben.

Tweemaal staat hij oog in oog met de dood. Eenmaal opgepakt voor spionage. Een maal ernstig gewond tijdens een aanval van de vijand. Voor Laurent is dit de kans om na te denken over zijn leven. Hij voelt dat er iets anders is dat hem roept. Denkt weer  aan die eerste ervaring van die grote  Werkelijkheid en hij beseft dat hij nu moet besluiten God intenser te zoeken.

Hij gaat wonen bij een edelman – kluizenaar. Het gaat allemaal niet zoals hij wil. Het bidden wil niet lukken zoals hij het zich heeft voorgesteld. Hij vertrekt naar Parijs en wordt lakei van monsieur de Fieubet. Hoewel hij een onhandige lakei is en veel brokken maakt, leert hij wel veel in de keuken van deze monsieur.

Het karmelietenklooster van de Rue de Vaugirard aan de rand van Parijs trekt hem.  De hervormde paters van de heilige Teresa van Avilla kent hij ook al uit Lotharingen. Ook zijn oom Jan de broer van Nicolas moeder, is naar deze karmelieten gegaan.  Oom Jan is als lekenbroeder ingetreden en is de geestelijke begeleider van Nicolas geworden. Hij zal Nicolas veel geleerd hebben over stilte, gebed en handenarbeid. In de lente van 1640 treedt hij in bij de ongeschoeide karmelieten van de Rue de Vaugirand en wordt lekenbroeder. Voortaan heet hij broeder Laurent van de Verrijzenis. Het betekent leven, hoop en verrijzenis. Hij treedt in voor God, omdat hij God tot zijn centrum wil maken. Zoals hij zegt: Altijd bij God zijn en niets doen, niets zeggen, niets denken dat Hem zou mishagen. Je vreugde zoeken in Gods gezelschap.  Hij wilde zijn leven offeren aan God en dacht dat hij dat in het klooster wel zou leren. Zijn levensgeluk opofferen aan God.  Later zegt hij, God heeft mij voor de gek gehouden, want het leven hier heeft mij alleen maar voldoening gegeven.laurent3

De novicemeester zal hem geleerd hebben hoe te bidden en te mediteren. Maar het is hem allemaal te moeilijk, te abstract. Uiteindelijk gaat hij zijn eigen weg daarin. Laurent zegt later als hij terugkijkt op zijn leven; “Ik heb al die methoden niet gevolgd. Ze schrikten mij eerder af, waarom weet ik niet.”  Hij wil terug naar die eerste ervaring met God. Die ervaring die diep in zijn hart een grote beroering verwekte. De God van de lichtende boom. Hij legt zich toe op de Aanwezigheid van God diep in hem. Die Aanwezigheid die er altijd is. Als vanzelf past hij deze methode in zijn gebedsuren toe en hij ontdekt dat hij daarin veel troost en vreugde vind. We moeten steeds met God in gesprek blijven: zegt hij aan zijn biograaf, –daarin ligt onze grote vreugde. Je moet dit gesprek niet onderbreken door beuzelarijen. Maar we moeten ons geloof levendig maken. Ons geloof  als uitgangspunt en gedragspatronen nemen en niet stilstaan bij devoties die iedere dag veranderen.  Ons geven in volkomen overgave aan God in tijdelijke en geestelijke dingen. Trouw blijven in tijden van dorheid en tegenslagen alles aannemen in liefde tot God. –

Maar zonder lijden is er ook geen verrijzenis. Ook de donkere nacht is hem niet bespaard gebleven. Het verleden laat hem niet met rust. Hij wil God zo goed mogelijk dienen en zijn misstappen uit het verleden komen dan extra sterk naar voren. Hij schrijft dan: “ Het kwam me voor dat alles en iedereen tegen me was en dat alleen het geloof het voor me opnam. Soms dacht ik dat ik alleen maar verwaand was. Een andere keer dat ik vrolijk bezig was mezelf naar de hel te werken”.Maria Magdalena, de Emmaüsgangers, de leerlingen op Paasavond, Thomas en ook Petrus. Niemand ontkomt aan de tijd van het niet begrijpen. Ook Laurent niet. Hij zegt dan ook, de zonden uit het verleden staan mij steeds voor ogen samen met de genade die God mij schonk.  Dat kan toch niet samen gaan met de heilige God en ik zo’n zondaar. In Gods licht ziet hij nu ook al die fouten en misstappen. Wat blijft er nu nog over??? 

Toch doet  hij vastberaden en met veel vreugde 14 augustus 1642 zijn eeuwige geloften. Echter hij blijft leven tussen hemel en hel met veel ups en downs. Zijn geloof en zijn vertrouwen in God nemen alleen maar toe. Inwendig voert hij een strijd. Vaak denkt hij ook dat hij verdoemd is. Dan ontdekt hij de barmhartige liefde. Net zoals Thomas kijkt hij naar de wonden en doorstoken hart van Jezus. Hij kijkt nu weg van zichzelf en richt zijn blik op Jezus.  Als een flits krijgt hij een geweldige gedachte. “ Ik ben hier gekomen uit liefde tot God. Ik heb geprobeerd om alleen voor Hem te leven. Of ik gedoemd ben of gered, ik wil verder blijven werken uit liefde tot God. Dan zal ik bij mijn dood tenminste dit ene goed gedaan hebben, dat ik God uit al mijn kracht bemind heb.” Hij voelt zich door deze gedachte bevrijd van iedere angst en twijfel. Hij geeft zich helemaal over aan deze barmhartige liefde.  Zijn leven is nu vervuld van een stille vreugde. Zelf zegt hij: “in eens is alles anders geworden. Mijn ziel die tot dan toe in verwarring was ervoer een innerlijke vrede alsof ze nu in haar centrum was. Op de plaats van haar rust.”

laurent1Laurent wordt benoemd tot chef-kok. Hij kookt voor meer dan honderd religieuzen en voor armen en de werklieden die in de middag aankloppen. Dat is dan zoals Teresa van Avilla zegt God vinden tussen de potten en pannen.  Het valt hem niet mee om alles en iedereen tevreden te stellen. Die stress in de keuken en al die vragen. Van nature had hij eigenlijke een grote hekel aan het keukenwerk. Die ontevredenheid, steeds de zelfde handelingen en altijd maar dat afwassen.  Maar zodra hij iets bemerkt van ongeduld gaan zijn gedachten meteen naar God en vraagt Hem om de genade het werk goed te volbrengen.  Hij verdraagt het allemaal door zich steeds bewust te zijn van de Aanwezigheid van God  en hij vertelt dan: “ De tijd van het werk verschilt niet veel van de tijd van het gebed. Ik vind God even  goed in de tijd van beslommeringen van mijn keuken, waar verschillende mensen mij soms verschillende dingen tegelijk vragen,  als wanneer ik neergeknield ben voor het heilig Sacrament. Om heilig te worden hoef je niet van werkzaamheden  te veranderen, maar voor God doen wat je voor jezelf doet.  Je hebt geen methode nodig om heilig te worden. Het is gemakkelijker om alles te doen uit liefde tot God. Daar heb je geen intelligentie voor nodig.”Het is zoals Teresia van Avilla zegt in de weg van volmaaktheid : als je er een gewoonte van maakt in Zijn heilige tegenwoordigheid te wandelen en Hij ziet dat je dit uit liefde tot Hem doet en je beijvert je Hem te behagen dan zul je Hem niet meer kwijtraken.

Laurent  vindt het ook niet nodig een geestelijke begeleider te hebben. Hij wist dat we God boven alles moeten liefhebben en hij deed zijn best om zijn plicht na te komen. Geef mij maar een goede biechtvader om al mijn zonden en fouten te belijden.  Hij treurt niet meer over zijn eigen fouten en misstappen. Laurent zegt: Ik breng ze naar het licht van Gods barmhartigheid.  ik zeg hem al mijn slechte daden  en vraag Hem om vergeving.”  En opnieuw wordt hij overladen met vrede en aanwezigheid: zonder over de geschonken vergeving, maar ook zonder mijn vroegere gewoontes af te nemen. In alle rust en vrede begon hij weer opnieuw met zijn oefening van liefde en aanbidding. Wat een opvoedkundige God. Je zelf genoegen laten nemen met de handicaps en beperkingen die je hebt. Hij zegt dan tot de Vader. Fouten maken  is mijn gewone manier van doen, het is al wat ik kan. Als U mij mijn gang laat gaan zal het altijd in het honderd lopen. Het komt U toe te beletten dat ik val en te verbeteren wat bij mij niet goed is . 

Hij is een mysticus van het alledaagse, van alle dagen hetzelfde. De kluizenaarsplaats waar hij naar zocht, heeft hij in zijn hart gebouwd en de top van de karmelberg vindt hij in zijn hart.

Alle boetedoeningen en de overige oefeningen dienden om tot de vereniging met God te komen. Zijn conclusie was dat als je je oefent om alles te doen uit liefde tot God het zelfde doel bereikt wordt langs een snellere weg. Vertrouwen op de verlossing door het bloed van Jezus en alleen maar zorgen dat we er op uit zijn om Jezus van harte lief te hebben.

Aan zijn biograaf vertelde hij dat de basis van zijn geestelijk leven bestond in een hoge opvatting en hoge achting voor God in het geloof. Hij probeerde alle gedachten die anders waren en niet op God gericht te onder drukken en dan al zijn handelingen uit liefde tot God te verrichten. Soms lukte het niet, maar zodra hij tot de conclusie kwam dat hij God wel heel lang verlaten had, keerde hij onmiddellijk naar God terug en bood Hem zijn excuses aan om zich dan met des te meer vertrouwen weer naar God toe te gaan.

Het merkwaardige is nu dat hij altijd naar Gods aanwezigheid heeft gezocht, maar dat God nu zijn aanwezigheid zoekt. Hij zegt dan: Als de uiterlijke bezigheden mij wegtrekken,  overkomt me soms van Godswege een herinnering. Zij trekt mijn ziel naar binnen en doet haar ineens denken aan God, verwarmt haar en doet haar soms ontvlammen, dat ik ervan juich en de aandrang voel om te zingen en te springen.  Het gebeurde ook dat wanneer hij het een of andere  moest doen, daar niet  van tevoren over dacht, maar op het tijdstip dat  hij actief moest worden in God datgene vond wat hij op dat moment noodzakelijk moest  verrichten.

Een geweldige drang ontstaat in hem om God door alle mensen, gekend, gediend en aanbeden te worden. Dit is de evangelisatie. Eerst God vinden en een diepe relatie met Hem krijgen waardoor je vreugde vanzelf overvloeit in de ander.

De totale overgave aan God dat was de zekere weg en daarin vond je altijd voldoende duidelijkheid hoe je moet handelen. In het begin moet je trouw zijn en verzaken aan je eigenliefde. Maar later kreeg je daar heel veel vreugde en vrede voor terug.

Veelal blijven mensen vasthouden aan boetedoeningen en persoonlijke devotie praktijken terwijl ze de liefde verwaarlozen. Je kunt het zien aan hun gedrag. Het is de oorzaak dat er zo weinig echte deugdzaamheid is. Zoals Jezus ook de farizeeën en de wetgeleerden berispte. Lucas 11.39  Gij dan Farizeeen  gij maakt wel de buitenkant van beker en schotel schoon, maar van binnen zijt ge vol van roof en slechtheid.  Het is de buitenkant van de opgelegde regels en wetten die de slechte binnenkant verdoezelt.

Wanneer wij een geestelijk leven willen leiden zegt hij in een van zijn gesprekken met zijn biograaf moeten wij goed leren begrijpen wie we zelf zijn. We zullen inzien dat we aan allerlei narigheden onderworpen zijn en een heleboel gebeurtenissen die ons in de war brengen en onze gezondheid en stemmingen innerlijk en uiterlijke gesteltenissen dwarsbomen.

We moeten ons daaraan onderwerpen en ze verdragen net zolang als God dat wil evengoed als de dingen die ons tot voordeel strekken. In een brief aan een religieuze schrijft hij; wij kunnen de gevaren en de hinderlagen van het leven niet vermijden zonder een daadwerkelijke hulp van God. Dat moeten we Hem vragen. Hoe kunnen we Hem vragen zonder bij Hem te zijn. Hoe kunnen we bij Hem zijn zonder aan Hem te denken. Hoe zullen we aan Hem denken zonder daar een heilige gewoonte van te maken.  Wij moeten Hem kennen voor Hem te beminnen. Om God te kennen moeten we vaak aan Hem denken. Wanneer wij Hem beminnen zullen we ook vaak aan Hem denken. Want ons hart is waar onze schat is.

De fysische ongemakken  nemen toe. De heupjicht en de pijnlijke zweren. Hij bidt niet om verlichting, maar om kracht, moed en nederigheid om liefdevol te lijden.  Hij zegt: Het is een paradijs om te lijden als men samen met God is.  Lijden en pijn zullen mij een hemel zijn als ik ze maar samen met God zal dragen en de grootste genoegens een hel indien ik ze zonder Hem moest smaken.

Zijn oversten besluiten  om vanwege zijn gezondeheid hem het werk als schoenlapper te laten doen. Deze tijd, als schoenlapper, geeft hem de rust om God in stilte te aanbidden. Er komt een grote innerlijke rust in hem.

-Als ik predikant was zou ik nergens anders over willen praten dan over de aanwezigheid van God. Als je Gods Aanwezigheid beoefent, zoals het hoort, wordt je in korte tijd een ander mens.  Als je echt het geluk wil kennen, dat God je aanreikt, moet je een vastbesluit hebben om echt in Zijn Aanwezigheid te leven. Te volharden tot je dood. Ook al krijg je nog zoveel problemen en lijden. En je moet het steeds maar weer herhalen. Als je het  niet steeds herhaalt, vergeet je je voornemen  en dan verslapt het.   -Je zit zo vastgeroest aan de oude gewoontes,- zegt Laurent dat je je daar echt van moet loswrikken. Maar als je eenmaal de gewoonte gevormd hebt, zul je er veel troost uitputten.

Het geloof van Laurent is vervuld van liefde en vertrouwen.laurent2

Het geloof is de basis en de steun die nodig is waarop deze gewoonte gevormd moet worden. Geloven was voor Laurent zoals hij zegt: Ik geloof niet meer, maar ik ervaar. Je moet geloven dat je bemind wordt. Dat je Zijn welbeminde bent.  Zelfs door alle donkere dalen en kruisen heen, steeds  weer opnieuw geloven en kijken naar God en geloven dat je zijn welbeminde bent. Samen met je Jezus   God vader noemen. Heel je geloof als een overgave aan hem geven. Soms heel even in alle drukte en problemen naar Hem kijken en zeggen God ik bemin je met heel mijn hart en heel mijn ziel.

Omdat Laurent van oorsprong boer is en zijn eerste  geloofervaring in de natuur beleefd heeft, ziet hij God ook in heel het natuurlijke proces van worden, geworden en verworden.  God daarin, maar ook daarbuiten. Je mag God niet verwarren met zijn gaven. Sommige  mensen krijgen veel genaden en geestelijke gaven van God. Visioenen en andere hemelse zaken. Het zijn gaven van God en je moet ze in vreugde aannemen ,maar  je moet  er niet bij stil blijven staan. God is oneindig groter. De gaven schenkt Hij ons uit zijn goedheid. Evenzo de natuurlijke gaven. En ook de gaven om ons heen zoals de natuur.  Dank God ervoor, maar van de gaven geen God. We vergeten God te danken voor al deze gaven. De geestelijke en natuurlijke, voor de natuur en al het geschapene om ons heen.

God is oneindig groter dan zijn gaven. We moeten God aanbidden in geest en waarheid, leert Jezus in het verhaal van de samaritaanse vrouw.  De Onnoemelijke een naam geven.

Laurent zegt vaak God en Jezus zegt Vader.

God is in alles. Daar waar je hart het meest naar toe gaat. Elke dag in de Eucharistie of voor het heilig Sacrament. Of in Zijn Woord, het Evangelie. In de wereld en de natuur. In je naaste  met wie je leeft, die je ontmoet of met wie je werkt.   Laurent zoekt en vindt God  ook in zijn eigen binnenkamer.  Zijn bidplaats in het diepst van zijn ziel.

Die binnenkamer kan soms erg verstopt zijn door allerlei zaken die niet van God komen. De buitenwereld die de stilte van je binnenwereld wil verstoren.  Door steeds te oefenen om God in stilte te aanbidden in je eigen binnenkamer, in je eigen ziel en je te oefenen door te leven in Zijn Aanwezigheid, komt er een betere doorstroming en worden we vertrouwd met onze binnenwereld, Het komt er steeds op aan om je geest terug te roepen naar Hem die in je leeft. Het wordt een gewoonte  en je gaat in die gewoonte wonen.

Aanwezigheid

Wat roept het woord aanwezigheid op. Het aanwezig zijn van iemand kan je blij maken, dankbaar en een gevoel van liefde geven die in je hart is. Beminnen en bemind worden. Je bemind weten.  Zonder liefde kun je bij iemand aanwezig zijn, maar ben je toch ten opzichte van elkaar afwezig.  Ja, je bent elkaar onverschillig.  Omgekeerd kun je als je veel van iemand houdt aanwezig zijn in zijn hart en de ander in de jouwe, ook al ben je mijlenver van elkaar verwijderd. Ja, tot over de grenzen van de dood heen. Je bent elkaar geestelijk heel nabij. Zoals Jezus vertelt over Zijn Vader, vanuit zijn hart en zijn geheugen. Hij kon ons leren dat God ons zo vreselijk liefheeft en dat de verwachting van ons naar de relatie met Zijn Vader  zo groot kan zijn dat het vanzelf overstroomt naar de ander, naar je naaste, naar de mensen met wie we in contact komen.  Het leven wordt anders, omdat je nu alles doet niet alleen voor  God, maar samen met Hem  uit liefde voor Hem. Je werkt mee met Hem aan Zijn Koninkrijk, het rijk van liefde en vrede. Door je werken en al je arbeid en handelingen te doen in de aanwezigheid van God, wordt al je werk geheiligd.

Jezus is  zo dichtbij de Vader dat Hij ons kon leren hoe groot de liefde is van de Vader voor ons en dat de liefde voor God de grootste verwachting is en dat zij overstroomt naar de naaste toe.  God heeft er behoefte aan om bij ons aanwezig te zijn.

Hij houdt van ons. Hij heeft ons geschapen. Jij bent voor Hem uniek, omdat God nooit kopieën maakt. Hij wil dus jouw unieke aanwezigheid. Jouw liefde en jouw specifieke aandacht. Daarom zal je nooit door iemand meer bemind worden dan door Hem. Zelfs al ben jij Hem vergeten Hij vergeet je nooit. Nee, Ik denk terug aan de trouw van uw jeugd staat in Jeremia 2.2.  De vraag is echter of jij van God houdt. Of jij wel aanwezig wil zijn bij Hem.

Een relatie kan nooit diep worden zonder een wederzijdse aandacht. Wij zijn altijd zo druk met de dingen van de dag en de waan van de wereld houdt ons zo gevangen dat we God vaak vergeten en de echtheid van ons bestaan uit het oog verliezen. We verliezen het contact met onze eigen binnenkamer en dus ook met God en dus ook met onze naasten. Door onze verstrooidheid en duizend en een dingen die we altijd zogenaamd moeten doen hebben we vaak weinig aandacht voor Hem. Kan onze relatie niet groeien. Dus ook onze relatie met de naaste loopt ook gevaar. Je kunt immers je naaste niet liefhebben zonder God lief te hebben? Gebrek aan aandacht  voor God is echt een leegte in ons geestelijk leven.

We kunnen oefenen om in Zijn Aanwezigheid te leven, zoals broeder Laurent dat deed. laurent4

Het echte bidden zit niet in geleerde beschouwingen. Het echte bidden zit in de bewustwording dat er iemand is die jouw bemint tot in het diepst van je zijn en jou vrijmaakt.

Het is de ontdekking dat je niet alleen bent. Je wordt bemind door een Aanwezigheid in je.

Door dat te ontdekken wordt je één met Christus. En dan ben je vrij.

Velen zoeken hun rust en vrede in Zen en Yoga. In deze hectische tijd van de wereld die als maar jaagt op schijn geluk zoekt men het in alle alternatieve cursussen, boeken en programma’s om toch maar een gevoel van vrede te kennen. Het is het gebrek aan aandacht dat de leegte geeft in deze hedendaagse spiritualiteit die alleen op zich zelf is gericht en niet op die grote Ander. Laurent heeft het ontdekt. Daar in zijn binnenste daar is die Ander die met al Zijn Liefde en Aanwezigheid op je wacht.

Zonder aandacht voor degene waar je van houdt is een relatie als vuur zonder vlam. Dus leeg, nietszeggends.  Als je geen aandacht hebt voor je partner of voor je vriend/vriendin verwatert de relatie en komt spoedig tot een einde. Zo is het ook met de relatie die je met God zoekt op te bouwen. Je begint heel eenvoudig af en toe. Dan wordt het heel dikwijls en vanzelf altijd.

Zo is het toch ook bij ons mensen. Als je elkaar pas kent, tast je de ander eerst af. Je wil hem/haar eerst goed leren kennen. Heel voorzichtig groei je naar elkaar toe.

Wanneer je het geestelijk hooglied van Johannes van het Kruis overweegt, zie je dat ook deze beweging  van tasten en aftasten speelt tussen God en zijn geliefde bruid.

Laurent heeft heel intens de aanwezigheid van God beoefent. Hij was een eenvoudige lekenbroeder en een roeping op latere leeftijd. Na een leven vol van verwarring,  strijd, chaos verdriet en pijn. Een mens van het gewone.

Kunstgrepen hoeven we helemaal niet toe te passen. Laurent leert ons om met aandacht en waakzaamheid ons hart te richten op God.  In de Apocalyps 3.20 staat dat je de deur moet openen als hij klopt. In Math 1-28 Als je rust en verlichting wil, moet je naar hem toe gaan.

. Mat. 26. Wil je drinken dan moet je geloven.

Het is allemaal heel eenvoudig. Richt je hart vaker op God. Af en toe je hart uitdrukkelijk op God richten. Zonder dat je je van je medemens vervreemdt. Het uitspreken van Zijn naam in je hart. Even zonder woorden bij Hem zijn. Alles delen met Hem. Met Hem werken, naar anderen luisteren, spreken, danken, beminnen, genieten.

Bidt zonder ophouden, dankt God voor alles,  staat in Tess. 5 -17-18.

Dan voelt en ziet je naaste dat je iets van Hem ontvangen hebt. Datgene wat je ontvangen hebt, stroomt dan naar je naaste over, zoals twee communicerende vaten. En je relatie met God wordt intenser. Het geeft aan je leven een nieuwe dimensie. Het wordt dynamischer , veerkrachtiger.  Je verlangt naar de aanbidding van het Heilig Sacrament. Ja naar alle sacramenten. De tekenen van Christus aanwezigheid in onze wereld.

Laurent leert : Ik begrijp niet dat mensen die zich aan God gegeven hebben gelukkig kunnen zijn zonder de praktijk te beoefenen van de Aanwezigheid van God. Het moet een soort gewoonte worden. Denk dikwijls aan God. De gedachte aan Hem kan heel levend worden als je deze weg liefdevol en standvastig bewandelt. Goed aan Hem denken is met heel je hart en persoon naar Hem toegaan. Je hebt geen verfijnde kennis nodig om naar Hem toe te gaan. Enkel een hart dat vastbesloten is.

Het enige wat nodig is, is vastbeslotenheid de beleving van Gods Aanwezigheid in je leven toe te laten. God zal zelf je geest wakker maken om de grote Aanwezigheid in je te beleven. Deze aandacht op God en Zijn blik op jou geeft een vuur in je ziel en het ontvlamt haar in Liefde voor God. Voor Laurent werd het leven en werken in Gods Aanwezigheid een tweede natuur en hij voelde zich gedragen door de heilige Geest.

Jezus zelf zegt ook in Johannes 15.4. Blijf in  mij Zoals Ik u heb liefgehad, zo moet gij ook elkaar beminnen. Het is een driehoek van aanwezigheid. God – jij – en de ander.

Laurent is oud geworden.  Zijn leven in Parijs is als een stukje paradijs geworden.  De hemel is in feite al begonnen.  Hij ademt in God en hij ademt uit God.  Hij wil dat zijn hart leeg is van alle dingen, opdat het altijd meer voor God open kan staan. Je ziet dat hij ook een leerling van Johannes van het Kruis is.  Ook de zelfkennis leert hij van Johannes. Over niets meer verwonderd. Niet over de ellende of de boosheid van de mens niet over de tegenwerking en tegenkanting vanwege de naaste die hem kunnen overkomen. Hij relativeert alles in God en legt het rustig in God neer. Hij is een vrij man geworden.

Zoals Teresa ons leert in een gedicht: Laat niets je verstoren, laat niets je beangstigen, Alles gaat voorbij, God verandert niet, Geduld verkrijgt alles, Niets ontbreekt, aan wie God bezit. God alleen voldoet.

Deze aanwezigheids ervaring komt vaker voor bij mensen die blijven volhouden. God komt hen tegemoet om het diepere innerlijk bidden aan te leren. Het is een  gave van God die je voor niets krijgt. Het enige wat God van je verwacht is dat je er mee instemt. Met Johannes zegt Laurent : hoe de biddende mens in het diepste centrum van zijn ziel van hart tot hart met God spreekt in die diepe en grote vrede die hij smaakt in Hem.

Hij blijft helder van geest tot het laatste ogenblik. Een vriend van Laurent is nog voor zijn sterven bij hem op bezoek geweest  Hij vertelt over deze ontmoeting. Laurent was zeer ziek  en zeer vrolijk. Laurent en een lekenbroeder Philibert en allerbeste vriend, spraken ook over zijn sterven. En Laurent zegt dan met humor:  inderdaad dit wordt mijn sterfbed. Maar ik ken iemand die mij rap zal volgen en die dat niet verwacht.

Philibert sterft op Laurents begravenisdag.  In de morgen van 12 februari 1691 overlijdt Laurent. Hij is dan 77 jaar, doordrongen van liefde. Hij gaat van het licht naar het Licht.

Na zijn dood werden zijn gesprekken en mondelinge of op losse papiertjes geschreven raadgevingen gebundeld en uitgegeven. Zelfs nu na drie eeuwen worden ze nog graag gelezen en bemediteert.

=================

Enkele tips:

Vastbesloten zijn.
Voornemen om de Aanwezigheid van God in te oefenen steeds vernieuwen.
Als je tv kijkt en de krant leest bidt dan voor alle rampen en mensen  in nood
In je medemens de Christus zien en alles doen uit liefde
Alle mensen die we ontmoeten zegenen met de liefde van God.
De taal van God in de natuur zien.
Dank God voor alles Voor de eucharistie de tafel van de koning die hem eigenhandig bedient.
Dank voor je vreugden, je gaven en talenten.
Dank voor het lijden. Dank ook voor je tekortkomingen en falen .
Door je zwakheid kun je Zijn kracht ervaren en Liefde verzacht het lijden.

=================

Gelezen:

Laurent In de Zon van Gods Aanwezigheid.      Koen de Meester.
Licht in ons hart                                uit het Frans vertaald voorwoord Carlos Noyen
Innerlijk Leven 1992  46-1           Koen de Meester
Innerlijk Leven 1992  46-3           Koen  de Meester
Innerlijk Leven 1992  46-6           Koen  de Meester

Christine Streng-Flohr OCDS

Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Welkom

    (klik foto)

  • Index Heiligen – volg. geboorte jaar

    Heiligen t/m1600:

    Elia
    Jeanne van Toulouse
    Johannes Soreth
    Teresa van Jezus
    Johannes van het Kruis
    Anna van St. Bartholomeus
    Maria Magdalena de Pazzi

    Heiligen t/m1850

    Maria Margareta van de Engelen
    Maria van de Engelen
    Karmelietessen van Compiègne
    Rafaël van de Heilige Joseph

    Heiligen t/m1900

    Thérèse van het Kind Jezus
    Maria Pilar, Teresia en Maria Angeles
    Elisabeth van de Drieeenheid
    Titus Brandsma
    Teresia Benedicta van het Kruis
    Maria Maravillas van Jezus

    Heiligen vanaf 1900

    Teresa de Jesús

  • Afbeeldingen (klik foto)

  • “Breng mij Heer naar het dal van de Kerit”

    (klik foto)

  • Tot het hart

    Voor ons is God niet simpelweg het Woord. In de Sacramenten geeft Hij zichzelf persoonlijk aan ons, door middel van fysieke werkelijkheden. In de kern van onze relatie met God en onze levenswijze staat de Eucharistie. Dat oprecht vieren, en zo Christus persoonlijk ontmoeten, moet de kern van al onze dagen zijn.
    P. Benedictus XVI

  • Stuur een kaart

    Stuur een kaart

    klik foto

  • Tot het hart

    Jezus, ik dank U om mijn roeping. Zeg mij wat dit vraagt aan weder liefde. Leer mij in het hart van Uw Kerk als Maria te zijn: levend vanuit het gebed, beeld van Uw goedheid, dienend in, niet van de wereld. Geef al mijn broeders en zusters een blij geloof, fris als de Karmelhoogte en trouw in moeilijke uren. Maar ons één en geef dat wij U eens mogen zien van aangezicht tot aangezicht. Amen.

  • (klik foto)

  • Tot het hart

    We kunnen van ons hart een bidplaats maken waar we ons nu en dan terugtrekken om even met God samen te zijn, in stille vrede, zonder pretentie, en met een hart dat bemint.

  • Twitter Updates

  • Tot het hart

    „Het leven van een karmelietes is een communie met God van de morgen tot de avond en van de avond tot de morgen. Als onze cellen en panden niet vol waren van Hem, wat zouden ze leeg zijn. Maar we zien Hem door alles heen. We dragen Hem in ons. Ons leven is een vooruitbeleven van de hemel” (Br. 46).
    Z. Elisabeth van de Drie-eenheid

  • Getijdengebed


    (klik foto)

    gebruikersnaam: getijdengebed
    wachtwoord: brevier

  • december 2016
    Z M D W D V Z
    « Nov    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Rozenkrans


    (klik foto)

  • Tot het hart

    "Neem niets als waarheid aan wat geen liefde heeft. En neem ook niets aan als liefde wat geen waarheid bezit, het ene zonder het andere verandert in een leugen, een vernietigende leugen "
    H. Teresa Benedicta van het Kruis

  • Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

    Doe mee met 697 andere volgers

  • Follow Ordo Carmelitarum Discalceatorum Secularis on WordPress.com
  • Radio Maria


    (klik foto)

%d bloggers op de volgende wijze: